Αξιότιμε, κ. διευθυντά,
… Φταίει το ζαβό το ριζικό μας! / Φταίει ο Θεός που μας μισεί! / Φταίει το κεφάλι το κακό μας! / Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; / Ποιος φταίει; /Κανένα στόμα δεν το ’βρε και δεν το ’πε ακόμα.
Κώστας Βάρναλης
Λίγες σκέψεις για τις εορταστικές εκδηλώσεις του ελληνισμού της Νέας Υόρκης με την ευκαιρία της παρέλασης της 26ης Απριλίου 2026 στην 5η Λεωφόρο του Μανχάταν. Κατά κύριο λόγο μπράβο και συγχαρητήρια στην φιλαρμονική Άνω Κορακιάνας, «Σπύρος Σαμάρας», για την επάξια εκπροσώπηση της Κέρκυρας στη Νέα Υόρκη.
Για τα περισσότερα παιδιά που συμμετείχαν στην Φιλαρμονική της Ανω Κορακιάνας ήταν όνειρο ζωής και εμείς εδώ, οι απόδημοι Κερκυραίοι της Νέας Υόρκης τους ευχαριστούμε θερμά. Είμαστε ευγνώμονες και περήφανοι για εσάς.
Η δυναμική παρουσία της φιλαρμονικής Κορακιάνας έκανε τη διαφορά στη παρέλαση. Ζωντάνεψε μνήμες και θα αφήσει ανεξίτηλές εντυπώσεις στον ελληνισμό της Νέας Υόρκης.
Δαπανήθηκαν απίστευτα ποσά, με θυσίες και ίδρωτα των παιδιών της Άνω Κορακιάνας για την μετάβαση της φιλαρμονικής στη Νέα Υόρκη.
Δεν θα ήταν σκόπιμο να είχε προγραμματιστεί κάποια συναυλία με το καταξιωμένο κερκυραϊκό μουσικό σύνολο;
Θα ήταν μια εξαιρετική ιδέα, καθώς η μουσική είναι βαθιά ριζωμένη στο DNA του νησιού. Αποτελεί κατεξοχήν θεσμική παράδοση στο νησί της μουσικής, μαζί με τις εθνικές επετείους οι κερκυραϊκές φιλαρμονικές, με ιστορία που ξεκινά από το 1840. Δεν λειτουργούν μόνο ως μπάντες παρελάσεων αλλά ως ενεργοί φορείς πολιτισμού και κλασικής μουσικής παιδείας.
Πέραν των εμβατηρίων συμμετέχουν σε εορταστικές συναυλίες με έργα Κερκυραίων συνθετών οι οποίες αναδεικνύουν τη ντόπια κλασική μουσική παράδοση.
Η πλειονότητα της ελληνικής ομογένειας στην Νέα Υόρκη εθισμένη στο θεσμό της παρέλασης έτσι όπως έχει διαμορφωθεί δεν έχει πολλές ευκαιρίες να συμμετέχει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις υψηλού επιπέδου σαν αυτή που θα μπορούσε να προσφέρει η φιλαρμονική «Σπύρος Σαμάρας».
Η απροθυμία, η έλλειψη οράματος και η μοιραία στάση των υπευθύνων που είχαν επωμιστεί την μετάβαση της φιλαρμονικής στη Νέα Υόρκη άφησαν την ευκαιρία να χαθεί.
Ήταν μέσα στις δυνατότητες της φιλαρμονικής Ανω Κορακιάνας Κέρκυρας να καλύψει το κενό με έργα έντεχνης νεοελληνικής μουσικής Κερκυραίων συνθετών Μάντζαρου, Ξύνδα, Καρρέρ, Σαμάρα.
Μπορεί η φιλαρμονική να είχε την καλή πρόθεση για κάτι καλύτερο όμως δεν βοηθήθηκε όπως φάνηκε εκ των υστέρων. Μέχρι την τελευταία στιγμή αγνοήθηκε η συμμετοχή της φιλαρμονικής από τον επίσημο φορέα οργάνωσης της παρέλασης, το προξενείο και την ελληνοαμερικάνικη εκκλησία κ.λ.π., σύμφωνα πάντα με τις δημόσιες τοποθετήσεις τους αλλά και από τα ΜΜΕ που κάλυπταν τις προετοιμασίες της παρέλασης.
Καλά οι άλλοι, ο εδώ φορέας που προσκάλεσε τη Φιλαρμονική δεν είχε την υποχρέωση να μεριμνήσει;
Μήπως επηρεάστηκε από εξωθεσμικό αργυρώνητο «παράγοντα»; Από πρόθεση; Παράληψη; Ανεπάρκεια; Άγνοια;
Για μια ακόμη φορά φάνηκε η γύμνια της «οργανωμένης!!!» ομογένειας.
Από την άλλη η διοίκηση της φιλαρμονικής ορχήστρας αν δε γνώριζε, δε ρωτούσε; Δεν αναρωτήθηκε κανείς ότι πέρα από τη συμμετοχή στη παρέλαση με τα γνωστά εμβατήρια, θα μπορούσε να αναδειχθεί η πλούσια κερκυραϊκή μουσική κληρονομία μέσω της διοργάνωσης μιας μουσικής παράστασης;
Η έλλειψη συντονισμού και ενημέρωσης είναι λάθη που δεν πρέπει να επαναληφθούν. Χάθηκε μια ακόμη ευκαιρία πολιτιστικής ανύψωσης. Μπορούμε να μάθουμε από τα λάθη μας και να οργανωθούμε καλύτερα του χρόνου;
Μετ’ εκτιμήσεως Ντίνος Αυλωνίτης
Συνταξιούχος, πρώην στέλεχος αεροδιαστημικής βιομηχανίας, Ιδρυτικό μέλος Παγκερκυραικού Συλλόγου Αμερικής.
