Γράφει ο Δρ. Γιώργος Μελικόκης *
Ένας θάνατος πάντα σημαδεύει τη ζωή μας, αυτοί που μας λείπουν, πάντα θα σκιάζουν τις ζωές μας όσο κι αν η ζωή συνεχίζεται πάντα μια θέση θάναι άδεια. Ο Δρ. Αντρέας Ζαχαρίου έφυγε απ΄τη ζωή πριν λίγες μέρες στις 7 του Νοέμβρη 2025, σε ηλικία 82 ετών. Κανένας πόνος της ζωής δεν είναι τόσο βαθύς που να συγκριθεί με το θάνατο, αυτόν τον αιώνιο ανταγωνιστή της, γράφει ο Ντοστογιέφσκι.
Με θλίψη και πόνο βαθύ πληροφορήθηκα για το θάνατου του εκλεκτού εκπαιδευτικού, συνάδελφου και φίλου Δρα Αντρέα Ζαχαρίου.
Ο εκλιπών υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή στην Ομογένεια της Νέας Υόρκης στο χώρο της παιδείας για πολλές δεκαετίες και όχι μόνο. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί για τους εκπαιδευτικούς η θλίψη όλων μας και εμού προσωπικά αν δεν ανέφερα δυο λόγια στη μνήμη του εκλιπόντα.
Και το οφείλω περισσότερο γιατί με τον αείμνηστο Αντρέα υπήρχε μια γνωριμία και συναδελφική φιλία για σαράντα και πέον χρόνια κι ό,τι γράφω δεν είναι ακούσματα ή πληροφορίες τρίτων, αλλά προσωπικές εμπειρίες και βιώματα.
Ο εκλιπών ήταν ένας εξαίρετος άνθρωπος, λάτρης του καλού και δικαίου, λάτρης του συνανθρώπου μα πάνω απ’ όλα λάτρης για την παδεία και τα παιδιά που αφιέρωσε τη ζωή του στα σχολεία, Αρχιεπισκοπή, Πανεπιστήμια και όχι μόνο. Στη μακρινή αυτή πορεία προέτασσε το σωστό, το δίκαιο, το πρέπον χωρίς φθηνούς υπολογισμούς και υστεροβουλία.
Ο Αντρέας Ζαχαρίου είδε το φως της ζωής και ανδρώθηκε στην Αθιένου, Κύπρου. Εκεί τελείωσε τις σπουδές και εργάστηκε σαν δάσκαλος, εκεί γνώρισε και την μετέπειτα σύζυγό του Μαρία Σταυριανίδη, επίσης δασκάλα και μαζί αποφάσισαν να έρθουν στην Αμερική.
Από τα πρώτα του βήματα https://www.anamniseis.net/wp-content/uploads/2026/01/Andreas_zahariou_1.jpgκαι οι δύο ασχολήθηκαν με τα παροικιακά μας σχολεία και έhttps://www.anamniseis.net/wp-content/uploads/2026/01/Andreas_zahariou_1.jpgδειξαν το ενδιαφέρον τους και το ταλέντο τους και κατά κοινή ομολογία σύμφωνα με τον Πλούταρχο ήταν «Τοις λόγοις αδιάβλητοι ταις εμπειρίες άριστοι και τοις τρόποις ανεπιτήδευτοι».
Η ανησυχία για πρόοδο και άνοδο στην παιδαγωγική επιστήμη τον έφερε στο Πανεπιστήμιο της Φλόριδας όπου έλαβε το διδακτορικό του «PhD». Με την επιστροφή του στη Νέα Υορκη άρχισε μια ανοδική πορεία στα παροικιακά μας σχολεία και όχι μόνο. Στο σχολείο «Σωτήριος Έλληνας» του Μπρούκλιν ως προϊστάμενος του Ελληνικού τμήματος υπήρξε στυλοβάτης και αναμορφωτής του όλου προγράμματος.
Στη συνέχεια βλέποντας τις ικανότητες του και το ενδιαφέρον για τα ελληνικά γράμματα η Αρχιεπισκοπή τον διορίζει Υποδιευθυντή στο Γραφείο Παιδείας. Μεγάλη η προσφορά του στα παροικιακά μας σχολεία.
Δεν σταματά όμως εκεί, διορίζεται Διευθυντής του Πολιτιστικού Κέντρου στην Αστόρια Νέας Υόρκης για να προσληφθεί αργότερα ως Γενικός Διευθυντής στα σχολεία του Αγίου Δημητρίου σττην Αστόρια, ενώ ταυτόχρονα αρθρογραφεί στο τοπικό τύπο.
Οι ανησυχίες του οι παιδαγωγικές δεν σταματούν εδώ, συγγράφει και δημοσιεύει βιβλία παιδοψυχολογίας και φιλοσοφίας. Με τον καιρό τον βρίσκομε Διευθυντή του σχολείου του Αγίου Σπυριδωνα όπου γράφει μια άλλη σελίδα στο θέμα της Ομογενειακής Παιδείας.
Τα χρόνια περνούν και ο πρόωρος θάνατος της αγαπημένης του συξύγου που για χρόνια ήταν δασκάλα στο σχολείο του Δημήτρη και Γεωργίας Καλοειδή στο Μπρούκλιν, άλλαξε τα δεδομένα.
Οδυνηρός ο πόνος αλλά δεν παρέδωσε τα όπλα είχε πολλά ακόμη να προσφέρει για το καλό της Ομογένειας. Από το σχολείο του Αγίου Σπυρίδωνα τον βρίσκομε ταυτόχρονα στο Πανεπιστήμιο Saint John’s να μορφώνει και να επιμορφώνει νέες γενιές δασκάλων Ελληνικής γλώσσας χωρίς να σταματήσει τη συγγραφική του δραστηριότητα.
Μεγάλη η συμβολή και η προσφορά του στα σχολεία μας και πέρα από αυτά. Μια ζωή γεμάτη δράση με ο,τιδήποτε καταπιάστηκε. Έμεινε όλη του τη ζωή αγνός και αγαπητός σε όποιο μετερίζι κι αν βρισκόταν.
Το θέμα Αντρέας Ζαχαρίου δεν έχει τελειωμό γι’ αυτο δανείζομαι μερικές φράσεις φίλου και συναδέλφου για να κλείσω. Εμπιστευτηκε ανθρώπους και έκανε φίλους, αγάπησε και έκανε οικογένεια, σαν δάσκαλος δίδαξε χιλιάδες παιδιά μαζί και τα δικά του τις ανθρώπινες αξίες μα πάνω απ’ όλα τη γλώσσα την Ελληνική, την Ορθόδοξη πίστη μας και τον αθάνατο Ελληνικό Πολιτισμό.
Αυτός ήταν ο Αντρέας Ζαχαρίου, ο δάσκαλος, ο καθηγητής και αναμορφωτής της Ελληνικής παιδείας στην Αμερική.
Αγαπητέ φίλε και συνάδερφε Αντρέα αναπαύσου εν ειρήνη στις γειτονιές των Αγγέλων με την αγαπημένη σου Μαρία που τόσα χρόνια έλλειπε μακριά σου. Ο Δρ. Γιώργος Μελικόκης είναι παιδαγωγός και συνάμα αντιπρόεδρος Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Συλλόγων Αμερικής.
