ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Απίστευτη είναι η θλίψη και η συγκίνηση που προκάλεσε στον Σύλλογο Νισυρίων Νεάς Υόρκης και στην κοινότητα της Αναστάσεως στο Μπρούκβιλ του Λονγκ Άϊλαντ ο πρόωρος θάνατος του ευπατρίδη επιχειρηματία Κωνσταντίνου Ξάνθου (Konstantinos Xanthos).
Ο Κωνσταντίνος «έφυγε» από τον μάταιο ετούτο κόσμο την Κυριακή, 18η Ιανουαρίου 2026, έχοντας στο πλευρό του την σύζυγό του Μαρία, τα παιδιά και τα εγγόνια του.
Η θλιβερή είδηση μεταδόθηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου και στη Νίσυρο, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε και την οποία προσκυνούσε κάθε καλοκαίρι με τα παιδιά και μετέπειτα με τα εγγόνια του.
Οι συγγενείς και οι φίλοι το απόγευμα Πέμπτης, 22ας Ιανουαρίου 2026, από τις 3.00 – 8.00 μ.μ. θα συγκεντρωθούν στο ομογενειακό γραφείο τελετών «Antonopoulos Funeral Home», στην διεύθυνση 38-08 Ditmars Blvd Astoria, NY 11105 για να προσκυνήσουν το σκήνωμά του και να εκφράσουν τα ειλικρινή και εγκάρδια συλλυπητήρια στους οικείους του.
Το πρωί της Παρασκευής, 23ης Ιανουαρίου 2026 και ώρα 10.30 π.μ. θα συγκεντρωθούν στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Δημητρίου Αστόριας για να παρακολουθήσουν την αρχιερατική Εξόδιο Ακολουθία, προεξάρχοντος του Επισκόπου Ναζιανζού, κ. Αθηναγόρα.
Αμέσως μετά θα μεταβούν στο Κοιμητήριο «St. Michael’s Cemetery» στην διεύθυνση, 72-02 Astoria Blvd S, East Elmhurst, N.Y., 11370, για να σκύψουν ευλαβικά το γόνυ τους στο πέρασμά του στο φως και να του απευθύνουν το ύστατο χαίρε.
Ο θάνατός του καταλυπεί την πολυαγαπημένη σύζυγό του Μαρία, τα παιδιά του Δημήτριο και Άννα το γένος Καμπουράκη, Μιχαήλ και Παρασκευή Ξάνθου, τα λατρευτά του εγγόνια Ανδρέα και Μαρία (τέκνα του Δημητρίου και της Άννας) και Κωνσταντίνο και Νικόλαο.
Η οικογένεια καλεί τους συγγενείς και φίλους, όπως αντί ανθέων προσφέρουν δωρεά στη μνήμη του στο Λύκειο του Αγίου Δημητρίου Αστόριας κάνοντας κλικ στο: https://www.sdprep.org/school_fundraising2
Από τη Νίσυρο στο αμερικανικό όνειρο
Ο Κωνσταντίνος Ξάνθος γεννήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1944 στη Νίσυρο, σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους που διερχόταν η χώρα ένεκα του Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και του Εμφυλίου Πολέμου. Οι αείμνηστοι γονείς του Δημήτριος και Καλλιόπη Ξανθού (το γένος Σκουλή) τον γαλούχησαν με τις καλύτερες αρετές της φυλής μας και το πιο σημαντικό με το φιλότιμο, την φιλαλληλία και την φιλανθρωπία.
Την εποχή εκείνη η Νέα Υόρκη και κατ’ επέκταση η Αμερική αποτελούσαν γη της απαγγελίας για τους Νισύριους και πόλο έλξης για τους έφηβους και τους νέους.
Η Νίσυρος – αυτό το διαμαντένιο νησί του Αιγαίου – ήταν πολύ μικρό και ανίκανο να δαμάσει τα όνειρα του Κωνσταντίνου.
Το 1959 – αμούστακος πλέον – έλαβε την ευχή των γονέων του και τις ευλογίες του αείμνηστου θείου, πρεσβύτερου Μιχαήλ Σκουλή και ήρθε για μια καλύτερη τύχη στη Νέα Υόρκη, που ως γνωστόν αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί την Μέκκα του Ελληνισμού της Αμερικής.
Ερχόμενος εδώ ακολούθησε μια ασυνήθιστη για τους Νισύριους επαγγελματική σταδιοδρομία. Ασχολήθηκε με την γουνοποιία και με την πάροδο του χρόνου απέκτησε την δική του επιχείρηση και αξιώθηκε να ζήσει το αμερικανικό όνειρο.
Καταλυτικό ρόλο στην πραγμάτωση του ονείρου έπαιξε η εκλεκτή της καρδιάς του Μαρία με την οποία έζησαν μονοιασμένοι και αγαπημένοι για 55 συναπτά χρόνια. Τήρησαν όσο ελάχιστοι τον όρκο της αιώνιας αγάπης και μόνο ο Χάρος κατάφερε να τους χωρίσει.
Ο Κωνσταντίνος και η Μαρία έφεραν στον κόσμο δύο αγόρια, τον Δημήτριο και τον Μιχαήλ και τα γαλούχησαν με τις καλύτερες αρετές της φυλής μας και πάνω από όλα με την αγάπη τους για τη Νίσυρο.
Ο Θεός ανταπέδωσε γενναιόδωρα στις θυσίες τους και τους αξίωσε να δουν τα παιδιά τους να ανεβαίνουν τα σκαλιά της Εκκλησίας για να χορέψουν τον Χορό του Ησαΐα και μετέπειτα για να βαφτίσουν τα εγγόνια τους.
Ο Θεός τους αξίωσε να δουν τον πρωτότοκο γιο τους Δημήτριο στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας να ορκίζεται πρόεδρος της κοινότητας της Αναστάσεως στο Μπρούκβιλ και να εκπλήσσει την ομογένεια με την πρωτοβουλία στήριξης του Ιδρύματος Ελληνικής Συμπαράστασης.
Ο Θεός τους αξίωσε προ δύο ετών να δουν τον Δημήτριο να ορκίζεται πρόεδρος του ιστορικού Συλλόγου Νισυρίων Νέας Υόρκης έχοντας κεντρομόλο δύναμη της δικής του θητείας τη Νίσυρο, την παρακαταθήκη του αείμνηστου πατέρα του.
Οι «Αναμνήσεις» εκφράζουν τα ειλικρινή και εγκάρδια συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους συγγενείς και φίλους.
Αιωνία του η μνήμη.
.){kind=link}