Εξεδήμησε εις Κύριον ο ιερέας Δημήτριος Τσίγκας, γιός ιερέα και πατέρας δυο παιδιών

    0
    422
    Ο π. Δημήτριος Τσίγκας (Demetrios K. Tsigas) ο οποίος έχασε την τελευταία μάχη της ζωής του σε ηλικία 59 ετών. Φωτογραφία: Κοινότητα της Αγίας Αικατερίνης Μέμπρουρν, Φλόριδας.

    ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Μετά από πολυετή μάχη με τον καρκίνο εξεδήμησε εις Κύριον στις 25 Νοεμβρίου 2020, ο π. Δημήτριος Τσίνγκας, που γεννήθηκε στην Πάτρα το 1960 και μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Αμερική το 1962.

    Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην πολιτεία της Νέας Ιερσέης, όπου ο πατέρας του υπηρέτησε στην κοινότητα του Αγίου Ανδρέα για 43 έτη. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο «Ρόξμπουρι Χάι Σκουλ» και όταν αποφοίτησε συνέχισε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο «Ράτγκερς» και παρακολούθησε σπουδές αποφοιτώντας με διπλό πτυχίο, στην Βιολογία και στην Ψυχολογία.

    Στη συνέχεια μετά από έναν χρόνο δέχθηκε την κλήση να υπηρετήσει την ιεροσύνη και παρακολούθησε σπουδές στην Θεολογική Σχολή του Μπρούκλαϊν στην Μασαχουσέτη για να αποφοιτήσει με το μάστερ Θεολογίας. Ακολούθως υπηρέτησε ως διευθυντής σε προγράμματα Νεολαίας στην Μητρόπολη της Νέας Ιερσέης και αργότερα σε κοινότητες στο Πισκαταγουέι, στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια και στο Μπρούμολ της Πενσιλβάνια.

    Το 1994 συνάντησε την μέλλουσα πρεσβυτέρα Ελένη Ζούρα από την Μπιθέσδα του Μέριλαντ. Κατόπιν ο συμφοιτητής του π. Τζειμς Ριτέλας, από το Ορεγκον τον κάλεσε να υπηρετήσει μαζί του στην κοινότητα της Αγίας Τριάδας στο Πόρτλαντ. Αργότερα την ίδια χρονιά χειροτονήθηκε διάκος στην κοινότητα του Αγίου Ανδρέα στη Νέα Ιερσέη και τον Ιούλιο του 1994 χειροτονήθηκε ως πρεσβύτερος και υπηρέτησε μέχρι το 2002 ως βοηθός ιερέα στο ‘Ορεγκον.

    Ακολούθως τοποθετήθηκε στην κοινότητα του Αγίου Γρηγορίου, στην περιοχή Ελ Καζόν στην Καλιφόρνια και εκεί υπηρέτησε για περίοδο τεσσάρων ετών.

    Στο μεταξύ είχε αποκτήσει και δύο παιδιά και επέλεξαν να επιστρέψουν στην ανατολική ακτή και συγκεκριμένα στην Φλόριδα, όπου και οδηγώντας ένα αυτοκινούμενο τροχόσπιτο ταξίδεψαν μέχρι την κοινότητα της Αγίας Αικατερίνης, στην περιοχή Μέλμπουρν της Φλόριδας.

    Ο π. Δημήτριος κήρυξε στην διάρκεια της διακονίας του την μετάνοια και την θεραπεία. Ακόμα και οι κάρτες που έδινε με το ονομά του ενέγραφαν: «Ο Θεός είναι αγάπη. Είμαστε δημιουργήματα της εικόνας του Θεού».

    Κατάφερε επίσης να δημιουργήσει ένα εκπαιδευτήριο και να αυξήσει το εμβαδόν των χώρων που βρίσκονται εντός του οικοπέδου της Εκκλησίας. Πέτυχε και την αγορά του Ελληνικού Τμήματος στο τοπικό νεκροταφείο «Φλόριδα Μεμόριαλ Γκάρντενς».

    Στα 14 χρόνια της διακονίας του είχε τελέσει  85 βαπτίσεις, 30 γάμους και 109 κηδείες. Παράλληλα ανέπτυξε ιδιαίτερες σχέσεις με τις άλλες θρησκευτικές κοινότητες της περιοχής και υπηρέτησε σε επιτελικές θέσεις στον σύνδεσμο Κληρικών της περιοχής του Σαουθ Μπρέβαρντ.

    Ήταν ένας άνθρωπος που εκπροσωπούσε την αγάπη. Ήταν γεμάτος από καλοσύνη και γενναιοδωρία και ο χαρακτήρας του ήταν ο ίδιος ακόμα και όταν συναντούσε άγνωστους συναθρώπους του. Στην προσωπική του ζωή ενδιαφερόταν για την μουσική και αγαπούσε το καλό κρασί και τον καφέ.

    Η φιλοξενία ήταν μια από τις ιδιότητες που τον διέκρινε και κάθε φορά που τύχαινε κάτι στην ζωή του εκείνος έλεγε ότι «ο Θεός τον ευλόγησε».

    Η αγαπή του για την μουσική (θεωρούσε τον εαυτό του ως «πρώην ροκά») και το πάθος του για το «φρίσμπυ» ήταν ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που τον διέκριναν μέχρι τον θανατό του. Άλλωστε αυτά τα χαρακτηριστικά τα χρησιμοποίησε και κατάφερε να φέρει την νεολαία πιο κοντά στην Εκκλησία, όπου κι αν υπηρέτησε. Ήταν σαν να λέμε ένα είδος ιδεαλιστή.

    Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε την Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2020, στο ναό της Αγίας Αικατερίνης. Αντί στεφάνων η οικογένεια του ιερέα παρακαλεί όσους επιθυμούν να προσφέρουν δωρεές στην Κοινότητα της Αγίας Αικατερίνης και στο ειδικό ταμείο για το νεκροταφείο καθώς και στο ίδρυμα Preeclampsia Foundation.

    Η εκδημία του καταλυπεί την πρεσβυτέρα Ελένη και τους δυο γιούς του Τζόρνταν και Τζόναθαν, τον πατέρα του π. Κωνσταντίνο και την μητέρα του Πρεσβυτέρα Σπυριδούλα καθώς και τις αδερφές του Βασιλική Φωτείνη και Κατερίνα Παπαϊωάννου.

    LEAVE A REPLY

    Please enter your comment!
    Please enter your name here

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.