ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Απίστευτη με όλη την σημασία της λέξεως ήταν η θλίψη και η οδύνη που προκάλεσε στην οικογένειά της, στην οικογένεια του Αγίου Νικολάου του Φλάσινγκ και κατ΄επέκταση της ομογένειας η εκδημία της θρυλικής Δασκάλας Ελένης Σταυροπούλου.
Οι τελευταίοι μήνες ήταν οι πιο δύσκολοι για την οικογένειά της, καθώς επίσης της αδελφής της Αγγελικής Βουρνά, διότι η Ελένη έδινε την μία μάχη μετά της άλλης και το πιο σημαντικό δίδασκε και πάλι.
Δίδασκε την οικογένειά της με το πάθος για την ζωή, με την καρτερία. Δίδασκε και τους θεράποντες ιατρούς και τις νοσηλεύτριες με το ήθος της, με την ευγένειά της και πάνω από όλα με το φιλότιμό της. Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές όταν τα βλέμματά τους βούρκωναν η Ελένη, με το αφοπλιστικό της χαμόγελο, τους έδινε δύναμη και κουράγιο και διατράνωνε την πεποίθησή τους ότι θα ξεπεράσουν και τον επόμενο κάβο και θα βγουν νικητές.
Τα ξημερώματα της Πέμπτης, 9ης Ιουλίου 2026, η στοργική σύζυγος, η αξιολάτρευτη μητέρα, η αδελφή και θεία άφησε την τελευταία της πνοή.
Η θλιβερή είδηση μεταδόθηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και τα μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έρχονται να μας υπενθυμίσουν ότι το πέρασμα της Δασκάλας στο Φως αγγίζει τις ψυχές που σμίλευσε και τις καρδιές που φλόγισε για πέντε περίπου δεκαετίες.
Το απόγευμα του Σαββάτου, 11ης Ιουλίου 2026, την ώρα που οι συνάδελφοί της και οι πρώην μαθητές της συγκεντρωνόταν στο Γραφείο Τελετών «Fredrick Funeral Home» στο Φλάσινγκ για να προσκυνήσουν το σκήνωμά της και να της απευθύνουν το ύστατο χαίρε η θρυλική διευθύντρια και τέως πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Παιδείας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, Αθηνά Κρομμύδα, επικοινώνησε με τις «Αναμνήσεις» για να εκφράσει την θλίψη της.
Και δεν αρκέστηκε μόνο με τα τυπικά. Αν και δεν είχε τον υπολογιστή μαζί της έγραψε στο κινητό μια Ωδή με όλη την σημασία της λέξεως, η οποία ήρθε να υπενθυμίσει στον γράφοντα ότι το «λεξιλόγιό μου είναι φτωχό», που είθισται να λένε οι δημοσιογράφοι παραμένει φτωχό.
Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο της Ωδής της Αθηνάς Κρομμύδα στην Δασκάλα του Φλάσινγκ.
Γράμμα στην Ελένη,
Τη συνάδελφο, φίλη και περήφανη Ελληνίδα, στο ταξίδι της για «τη χώρα την αρυτίδωτη…»
Ελένη μου καλή κι αγαπημένη, σε σένα που λίγες μέρες πριν ξεκίνησες το ταξίδι σου το μακρινό για τη χώρα την αρυτίδωτη, τη χώρα των αγγέλων, που δεν την αγγίζει πόνος, ούτε θλίψη ούτε στεναγμός, γράφω με πόνο ψυχής τούτα τα λίγα λόγια, που ανέσυρα από τη μνήμη μου, από αυτά που ζήσαμε μαζί πάνω από τρεις δεκαετίες!
Ήσουν πάντα μια περήφανη Ελληνίδα με ήθος ελληνικό, αρχοντιά και αξιοπρέπεια, αυτά που χαρακτηρίζουν τη φυλή μας! Το πέρασμά σου από τα σχολεία της μεγαλώνυμης κοινότητας του Αγίου Νικολάου στο Φλάσινγκ της Νέας Υόρκης και ιδιαίτερα στο Ημερήσιο Ελληνοαμερικάνικο σχολείο «Βασίλειος Σπυρόπουλος», άφησε τα σημάδια του ανεξίτηλα.
Η πολυετής προσφορά σου έγινε πολύτιμη κληρονομιά για τα παιδιά που δίδαξες γιατί βασίστηκε σε μια σχέση ειλικρινή και αγνή που άντεξε στο χρόνο!!!
Ήσουν πάντα άριστη εκπαιδευτικός, ειλικρινής συνάδελφος και αγνή φίλη.
Είχες πάντα ένα γλυκό χαμόγελο που γινόταν και το υπερόπλο σου στην τάξη και καθήλωνε τα παιδιά σου. Με τη σεμνή σου παρουσία, με την αξιοπρέπεια και την καλοσύνη σου, χωρίς υπερβολές, χωρίς λόγια περιττά, επικοινωνούσες με τους / τις συναδέλφους σου και τους γονείς των μαθητών σου πάντα με στόχο των καλό των παιδιών.
Αθόρυβη και με ομορφιά ψυχής! Η πέννα σου ασταμάτητα έτρεχε πάνω στις γραμμές του τετραδίου σου για να γράψει αυτό που σου υπαγόρευε η ψυχή σου η ελληνική, για να δημιουργήσει και να προσφέρει πνευματική τροφή στους μαθητές σου!
«Παιδάκια μου, ελάτε, αρχίζουμε» τους έλεγες και τα παιδιά ακολουθούσαν την παραίνεσή σου ευλαβικά!
Οι γιορτές μας, εθνικές και θρησκευτικές, σε γέμιζαν περηφάνεια και σου έδιναν την αφορμή για δημιουργία καλλιτεχνική με πίνακες και εικόνες για τον στολισμό του σχολείου και δημιουργία προγραμμάτων με τραγούδια και ποιήματα για τα παιδιά.
Σεβόσουν κι εκτιμούσες πάντα στον υπέρτατο βαθμό τους συναδέλφους σου και η ανταπόκριση που εισέπραττες ήταν εξίσου γενναιόδωρη! Η παρουσία σου ανάμεσα στις συναδέλφους σου (μια υπέροχη ομάδα εκπαιδευτικών) ήταν με την επιμελημένη της σιωπή πάντα φωναχτή.
Πάντα με το κεφάλι ψηλά και με απόλυτη επίγνωση του καθήκοντός σου. Τα παιδιά σου σ´ αγαπούσαν και σε σέβονταν.
Η τάξη των Ελληνικών σου ήταν μια όμορφη και δημιουργική συνέχεια της διδακτικής τους ημέρας! Ακόμη και στις μετασχολικές τους ώρες, όταν σε έβλεπαν από μακριά, σου φώναζαν για να τα ακούσεις και να ανταποκριθείς στο κάλεσμά τους.
Άριστη ήταν και η συνεργασία σου με τους γονείς. Πάντα με τον προσήκοντα σεβασμό σε προσέγγιζαν! Σε σένα εμπιστεύονταν τα παιδιά τους!
Ήσουν δασκάλα που ενέπνεε, δασκάλα με ήθος ελληνικό, που κράτησε ψηλά τις προγονικές μας αξίες και με περηφάνεια δίδαξε τα ελληνοχριστιανικά μας ιδεώδη!
Όταν ο Παλαμάς έγραφε το «σμίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές…» δασκάλες σαν κι εσένα είχε στο νου του, γιατί ποτέ δεν αρνήθηκες να δίνεις, από τη ψυχή σου ό,τι σου είχε απομείνει…
Ελένη μου, καλή κι αγαπημένη, με την καλοσύνη σου και την ευγένεια της ψυχής σου άφησες ανεξίτηλη τη σφραγίδα σου στα σχολεία μας.
Τώρα ταξιδεύεις για τη «χώρα την αρυτίδωτη», εκεί που δεν υπάρχει πόνος, ούτε θλίψη , ούτε στεναγμός, εκεί που θα συναντήσεις τον Δημιουργό σου… Η μνήμη σου θα μένει για πάντα ανεξίτηλα χαραγμένη στο νου και στην καρδιά όσων είχαν την τύχη να σε γνωρίσουν! Καλό σου ταξίδι, Ελένη μου!
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει!!!
Από την Σπάρτη στο Αμερικανικό όνειρο
Η Ελένη Σταυροπούλου στην ανήκει στην γενιά των διδασκαλισσών που αποφοίτησαν από την Ακαδημία του Αγίου Βασιλείου στο Γκάρισον της Νέας Υόρκης, στην γενιά των στυλοβατών της Ελληνικής Παιδείας στην Αμερική.
Αν και είχε τα προσόντα, εντούτοις δεν ακολούθησε την πεπατημένη. Έκλεισε τα αυτιά της στις σειρήνες και αφιέρωσε όλη της την ζωή της στην ελληνική παιδεία. Δίδαξε και σμίλευσε ψυχές σε τρεις περίπου γενιές των Ελληνοαμερικανών.
Αρχικά στο Ημερήσιο Σχολείο του Αγίου Δημητρίου Τζαμέικας και στο Απογευματινό Σχολείο του Τιμίου Σταυρού στο Γουάιτστόουν και τις τρεις τελευταίες δεκαετίες στο Ημερήσιο Σχολείο «Βασίλειος Σπυρόπουλος» της Κοινότητας του Αγίου Νικολάου στο Φλάσινγκ.
Η Ελένη Σταυροπούλου, το γένος Τσούκλερη, γεννήθηκε στους Σουστιάνους της Σπάρτης.
Οι αείμνηστοι γονείς της, Γεώργιος Τσούκλερης και Σταματική το γένος Λιάσκου έφεραν στον κόσμο δύο κορίτσια, την Αγγελική και την Ελένη και χάρισαν στην ομογένεια δύο άξιες δασκάλες.
Σε βρεφική ηλικία ήρθε με τους γονείς στην Ουάσινγκτον, όπου διέμενε ο ετεροθαλής αδελφός της.
Σε ηλικία έξι ετών επέστρεψαν στην Σπάρτη, όπου ολοκλήρωσαν το δημοτικό και το γυμνάσιο.
Μετά την αποφοίτησή τους από το λύκειο επέστρεψαν στην Ουάσινγκτον και όταν ήρθε η ώρα η Αγγελική και η Ελένη να επιλέξουν το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα επέλεξαν την Ακαδημία του Αγίου Βασιλείου.
Μετά την αποφοίτησή της η Ελένη επέστρεψε στην πρωτεύουσα και δίδαξε σε σχολεία της Βιρτζίνια.
Τα φοιτητικά της χρόνια αποτέλεσαν τον μαγνήτη και η Ελένη ήρθε στην Νέα Υόρκη, όπου συνέχισε την εκπαιδευτική της πορεία στον Άγιο Δημήτριο Τζαμέικας, όπου την εποχή εκείνη αποτελούσε το επίκεντρο του Ελληνισμού του Κουίνς.
Την περίοδο εκείνη γνώρισε τον εκλεκτό της καρδιάς τον Χριστόφορο Σταυρόπουλο που κατάγονταν από τη Ναύπακτο και ο οποίος εργαζόταν στα εστιατόρια.
Ο Χριστόφορος και η Ελένη χόρεψαν τον Χορό του Ησαΐα και τήρησαν όσο ελάχιστοι τον όρκο της αιώνιας αγάπης.
Το ζεύγος έφερε στον κόσμο δύο παιδιά, τον Γιάννη και την Κατερίνα Σταυροπούλου και επένδυσαν όσο ελάχιστοι στην παιδεία τους. Αποφοίτησαν από τα καλύτερα πανεπιστήμια, ενώ η Κατερίνα ακολούθησε τα χνάρια της μητέρας της.
Ο θάνατός της καταλείπει τον σύζυγό της Χριστόφορο Σταυρόπουλο, τα παιδιά της Γιάννη και Στέφανη Σταυροπούλου, Κατερίνα Σταυροπούλου, τους κουνιάδους Σπυριδούλα Τσίνγκα, Ρήνα Αθανασοπούλου, Κώστα Σταυρόπουλο, τα αδέλφια Αγγελική και Χρήστο Βουρνά, τα ανίψια Τίνα και Neal Machani και τον γιο τους Λεωνίδα και τους λοιπούς συγγενείς και φίλους εδώ και στην Ελλάδα.
Η οικογένεια καλεί τους συγγενείς και φίλους όπως αντί ανθέων προσφέρουν δωρεά
στη μνήμη της στην κοινότητα του Αγίου Δημητρίου Τζαμέικας (Greek Orthodox Church Saint Demetrios, 84-35 152nd St., Jamaica Hills, NY 11432, τηλ.: (718) 291-2420).
Οι «Αναμνήσεις» εκφράζουν τα ειλικρινή και εγκάρδια συλλυπητήρια στην οικογένειά της, Αιωνία της η μνήμη.
