ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Η είδηση για την εκδημία του Μητροπολίτη πρώην Θήρας, Αμοργού και Νήσων, κυρού Επιφανίου, προκάλεσε θλίψη και συγκίνηση στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και δη στη Νέα Υόρκη όπου δρα, προοδεύει και διαπρέπει η μεγάλη κοινότητα των Αμοργιανών.
Ο νυν και ο επίτιμος πρόεδρος του Συλλόγου Αμοργού και νήσων Δονούσα, Σχοινούσα, Ηρακλειά και Κουφονήσια, κ.κ. Νικήτας Θεολογίτης και Νίκος Γαβαλάς, αντίστοιχα, επικοινώνησαν με τις «Αναμνήσεις» αφ ενός μεν για να εκφράσουν την θλίψη και την συγκίνηση για την εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτη, αφ ετέρου δε, για να εξάρουν την προσφορά του στην Αμοργό, στην Σαντορίνη και στα άλλα κυκλαδίτικα νησιά.
Ο αείμνηστος, όπως επεσήμαναν, έχει διατελέσει ηγούμενος στην Μονή της Παναγίας Χοζοβιώτισσας και ότι παρείχε το έναυσμα στους Αμοργιανούς της Αμερικής να προσφέρουν τον οβολό τους και να κάνουν την διαφορά.
Αναφερόμενοι στο φιλανθρωπικό του έργο επεσήμαναν ότι έφτιαξε οικοτροφείο στην χώρα για τα παιδιά που ήθελαν να πάνε γυμνάσιο και ότι μετά την ενθρόνισή του έφτιαξε και το οικοτροφείο στην Σαντορίνη.
Τόσο ο κ. Θεολογίτης όσο και ο κ. Γαβαλάς επεσήμαναν ότι ο μακαριστός Επιφάνιος προσέφερε τα μέγιστα στα νησιά τους και ότι προσεχώς θα τελέσουν μνημόσυνο και θα καταβάλλουν προσπάθειες για την προβολή του έργου του και την αξιοποίηση της παρακαταθήκης του.
Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης του Συλλόγου Αμοργού και νήσων Δονούσα, Σχοινούσα, Ηρακλειά και Κουφονήσια:
Με μεγάλη θλίψη και συγκίνηση πληροφορηθήκαμε οι Αμοργιανοί της Αμερικής αλλά και οι Έλληνες της Νέας Υόρκης την εκδημία του πνευματικού μας πατέρα και επί είκοσι περίπου χρόνια Μητροπολίτη μας πρ. Θήρας Αμοργού και νήσων κυρού Επιφανίου Αρτέμη.
Του καλού μας συμπατριώτη, από το Βρούτση της Αμοργού. Δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία η είδηση γιατί ήταν κάτι που σιγά σιγά βλέπαμε ότι ερχόταν λόγω του προχωρημένου της ηλικίας Του.
Όμως ο πόνος και η θλίψη είναι ακριβώς τα ίδια. Όταν χάνεις τον πατέρα σου όσων χρόνων κι αν ήταν πονάς. Ιδιαίτερα όταν ο άνθρωπος αυτός, ήταν γεμάτος από αγάπη και στοργή για τα παιδιά του. Πραγματικά νοιώσαμε ότι ορφανέψαμε.
Ο πατέρας Επιφάνιος, όπως όλοι τον λέγαμε, γεννήθηκε στο Βρούτση από αγρότες γονείς, ενάρετους και πολύ εργατικούς ανθρώπους, πού δίδαξαν τα παιδιά τους να σέβονται και να αγαπούν τον Θεό και τα πλάσματά Του. Ανθρώπους και ζώα. Τους έμαθαν να βγάζουν το ψωμί τους τίμια και να εργάζονται τη μάνα γή ποτίζοντάς την με τον ιδρώτα του προσώπου τους, καλλιεργώντας συγχρόνως και όλες τις Χριστιανικές αρετές με πρώτη την αγάπη και μαζί την ταπείνωση , την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια και την προσφορά.
Με αυτά τα εφόδια έφυγαν σιγά σιγά όλα τα παιδιά από την Αμοργό- έκτοπα από τον Σπύρο- άλλοι ήρθαν στην Αθήνα, άλλοι εδώ στην Αμερική. Όλοι πρόκοψαν, δημιούργησαν οικογένειες, παιδιά και εγγόνια που διακρίθηκαν για το ήθος τους.
Ο Μιχάλης- μετέπειτα π. Επιφάνιος έμεινε στην Αθήνα, σπούδασε εργαζόμενος, υπηρέτησε την Πατρίδα, γνωρίστηκε με ανθρώπους του πνεύματος που τον καθοδήγησαν στην πνευματική, χριστιανική ζωή. Πρώτος του πνευματικός ο σπουδαίος Αρχιμανδρίτης Σπυρίδων Σγουρόπουλος με καταγωγή από την Ηρακλειά, ο οποίος με το φωτεινό παράδειγμά του και τις διδαχές του τον οδήγησε στην εν Χριστώ ζωή.
Σπουδαίο ρόλο στην πνευματική του πορεία έπαιξαν αργότερα ο π. Παντελεήμων Χρυσοφάκης και εν συνεχεία ο Μακαριστός Μητροπολίτης Θήρας Γαβριήλ Καλοκαιρινός, ο οποίος και τον εχειροτόνησε Διάκονο και Πρεσβύτερο.
Όλη του η ζωή υπήρξε κατά Χριστόν, με ταπείνωση , προσφορά, ελεημοσύνη και κυρίως με αγάπη. Εργάστηκε σκληρά στον αμπελώνα της Εκκλησίας και προσέφερε όσον ολίγοι στο λαό του Θεού. Εξοδολόγια άριστος, ανάπαυσε χιλιάδες πονεμένες ψυχές σε όπλα τα νησιά της Επαρχίας Θήρας.
Κάτω από το πετραχήλι του διδάχτηκαν εκτός από τους πονεμένους ανθρώπους και δεκάδες νέα παιδιά που οδηγήθηκαν στην Ιερωσύνη και στελεχώνουν σήμερα όλη τη Μητρόπολη Θήρας αλλά και σε απλές Μητροπόλεις.
Δικά του παιδιά δεν είναι και αυτοί που στελεχώνουν σήμερα το μοναστήρι μας της Παναγίας της Χοζοβιώτισσας; Υπήρξε για χρόνια Ηγούμενός του και το ανακαίνισε μαζί με τα μετόχια του Φωτοδότη, του Βαρσαμίτη, του Θεολόγου στον Κρούκελλο και στα άλλα νησιά. Δούλεψε σκληρά, εργαζόμενος νύχτα και μέρα, χειρωνακτικά, χωρίς να παραλείπει ποτέ τα λειτουργικά και πνευματικά του καθήκοντα.
Ιερουργός των μυστηρίων της Εκκλησίας άριστος, γλυκύτατος στην ψαλμωδία, απλούς αλλά μεστός και διδακτικός στο κήρυγμα. Λίγοι γνωρίζουν τις κρυφές και ουσιαστικές του ελεημοσύνες.
Δεν απέκτησε χρήματα αλλά με την ελεημοσύνη και την αγάπη του, πλούτο αρετών.
Αυτές τις αρετές που προαναφέραμε εκτίμησε ο Μεγάλος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και τον πρότεινε στο Ιερό Σώμα της Ιεραρχίας όταν έμεινε κενή η θέση για την Μητρόπολη Θήρας. Εκλέχτηκε με μεγάλη πλειοψηφία Αρχιερέας και ήταν στην Μητρόπολη των Αθηνών μυριόστομη η επευφημία « Άξιος» όταν ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος του είπε την φράση: « δείξε π. Επιφάνιε τα ροζιασμένα σου χέρια και το ράσο σου το βουτηγμένο στην αλμύρα της θάλασσας, για να γνωρίζουν οι πιστοί ποιους προάγει η Εκκλησία σήμερα για το Αρχιερατικό Αξίωμα»
Άλλα είκοσι περίπου χρόνια καλλιέργησε πνευματικά τον αμπελώνα του Κυρίου στην Μητρόπολη Θήρας Αμοργού και νήσων. Με την απαράμιλλη αγάπη του, την υποδειγματική ταπείνωσή του, την αγιοπατερική απλότητα και βιοτή και με το ασυμβίβαστο ήθος του. Αυτόν τον Πατέρα και Ποιμένα αποχαιρετούμε σήμερα. Σκύβουμε και του φιλούμε ευλαβικά το άγιο χέρι.
Όσο κι αν τα δάκρυα τρέχουν από τα μάτια μας δεν κλαίμε έχουμε τη χριστιανική χαρά ότι αποκτήσαμε πρεσβευτή στον Ουρανό. Σήκωσε Γέροντα το τίμιο χέρι Σου και ευλογήσέ μας για τελευταία φορά.
Αιωνία η μνήμη μη Σου. Να έχουμε την ευχή Σου.
Στους εδώ και στην Αμοργό οικείους του Γέροντα και σε όλα τα πνευματικά Του παιδιά τα θερμά μας συλλυπητήρια. Όλοι να έχουμε την ευχή Του
