ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Σε μια από τις περιπτώσεις που δεν μπορείς να επικαλεστεί κανείς παρά μόνο κάποια σύμπτωση ή την θεία πρόνοια εδώ και λίγες μέρες στο Σταθάκειο Πολιτιστικό Κέντρο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος ΝΥ επαναλειτουργεί η σκηνή θεάτρου, που κάποιοι πρωτοπόροι θέλησαν να στήσουν στο ξεκίνημα τότε, της μετάβασης στο νέο κτίριο.
Έτσι, κι αφού πλέον το ενδιαφέρον του μετατοπίστηκε σε άλλες δράσεις, ένας άνθρωπος του θεάτρου, με μακριά διαδρομή στον καλλιτεχνικό χώρο, επανήλθε σε γνώριμα νερά και με χίλιες δύο δυσκολίες ανέβασε πάλι μετά από 44 χρόνια θεατρικό έργο στη Νέα Υόρκη.
Ο Κώστας Βάντζος, ένας καταξιωμένος σκηνοθέτης, ηθοποιός και μεταφραστής στην Ελλάδα, με διεθνή αναγνώριση και περγαμηνές τόλμησε αυτή την προσπάθεια, σε πείσμα των συνθηκών που επικρατούν σήμερα σε παγκόσμιο αλλά και σε τοπικό επίπεδο.
Το έργο «Μαζί δεν κάνουμε και Χώρια δεν μπορούμε» έγραψε ο Άγγελος Βανιώτης, (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ευάγγελου Βάντζου) ανέβηκε, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Πατρινών «Κωστής Παλαμάς» μπορούν οι φίλοι του Θεάτρου να το απολαύσουν κάθε Σάββατο και Κυριακή, μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου, στην κεντρική αίθουσα του Σταθάκειου Κέντρου.
Και φυσικά με μια νέα αντίληψη για το θέατρο. Σαν να βρίσκονται οι θεατές μέσα στο «λίβινγκ ρουμ» (καθιστικό) των πρωταγωνιστών. Έχουν μπροστά τους, τους ηθοποιούς.
Ο σκηνοθέτης προτιμάει να δώσει στο κοινό μια αμεσότητα και να το κάνει κοινωνό και συμμέτοχο μαζί στα δρώμενα. Δεν βλέπεις από την κλειδαρότρυπα, είσαι ήδη μέσα στην κρεβατοκάμαρα. Τα σκηνικά ετοίμασε ο Γιώργος Βάντζος.
Μεγάλες επιτυχίες
Οι πιο παλιοί ρεπόρτερ της Ομογένειας θυμούνται στο άκουσμα του ονόματος του Κώστα Βάντζου, τις παλιές καλές εποχές στα θεατρικά δρώμενα της Ομογένειας, τότε που οι μικρές, αλλά πολύ ζεστές αίθουσες με θεατρική σκηνή γέμιζαν από θεατές σε αριθμούς ρεκόρ, που σήμερα βέβαια φαντάζουν εξωπραγματικά. Θυμάται ο Κ. Βάντζος ότι ένα έργο είχε συγκεντρώσει μέχρι και έξι χιλιάδες θεατές.
Τι έγινε όμως στο μεταξύ και το ενδιαφέρον του κοινού μειώθηκε για το θέατρο;
Σε μια συζήτηση εγκάρδια που είχαμε μαζί του, ο σκηνοθέτης που άφησε το αποτύπωμα του στην Ομογένεια μίλησε στις “Αναμνήσεις” και εξέφρασε την ελπίδα για αναγέννηση στο θέατρο.
Άλλες εποχές
Ήταν πίσω στην δεκαετία του 1980, όταν η Ομογένεια είχε δυο και τρεις και τέσσερις θεατρικές σκηνές και το κοινό πήγαινε να δει το θέατρο.
Το πρώτο έργο με την συμμετοχή του Κώστα Βάντζου ανέβηκε την άνοιξη του 1981. Ήταν τα πέντε ελληνικά μονόπρακτο των Ιακώβου Καμπανέλλη και Γιώργου Σκούρτη.
Ακολούθησαν άλλα έργα, μεταξύ των οποίων το «Μαντζουράνα στο κατώφλι, Γάιδαρος στα Κεραμίδια», έργο σταθμός την περίοδο 82-83. Δόθηκαν τότε 18 παραστάσεις και συμμετείχαν 27 ηθοποιοί αλλά και δύο τραγουδιστές. Ο Γρηγόρης Μανινάκης και η Ελλη Πασπαλά, σε τραγούδια του Χρήστου Λεοντή.
Το 1983 ανέβηκε η Ειρήνη του Αριστοφάνη, ένα έργο που παίχτηκε και στο Μανχάταν (στο θέατρο του πανεπιστημίου ΝYU. Ακολούθησε την περίοδο 83-84 η «Τύχη της Μαρούλας» σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη και Κώστα Βάντζου. Και κατόπιν η Οπερέτα «Κωνσταντης» με την βοήθεια του αείμνηστου Πάνου Βουκιδη, που ήταν δάσκαλος λυρικός.
Την περίοδο 90-91 και πάλι στο παλιό θεατράκι του ΚΕΠ το έργο «Βασικά με λεν’ Θανάση» του Γιώργου Αρσένη. Την επόμενη χρονιά (1992) το έργο η «Κασέτα της Λούλας Αναγνωστοπούλου.
Με το έργο η «Αυλή των Θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη δόθηκαν δύο παραστάσεις στο φημισμένο Broadway School. Η παραγωγή έφερε συνολικά 22 άτομα από την Ελλάδα με χορηγία της InfOTE και συμπαραγωγή του ΚΕΠ.
Αυτά ασφαλώς ανήκουν στο παρελθόν και ο Βάντζος δεν αρκείται στις περγαμηνές του. Βλέπει με διαφορετικό βλέμμα την κάθε εποχή και με λύπη διαπιστώνει ότι «σήμερα υπάρχει το φαινόμενο της συρρίκνωσης και της αποστασιοποίησης των ανθρώπων που συνθέτουν την Ομογενεια».
Άλλωστε αρκετοί από τους παλιούς είναι ακόμα ενεργοί;
Τι συμβαίνει, λοιπόν; τον ρωτήσαμε. Υπήρχαν, μας λέει, τότε 10-12 θεατρικά σχήματα. Υπήρχε η μπουάτ Μικρόκοσμος και το Ακρόαμα. Ενώ σήμερα;
Όπως λέει και η καθηγήτρια Κατερίνα Διακομοπούλου, σήμερα στις ΗΠΑ υπάρχει ακινησία, μια κατάσταση που η ίδια δεν έχει συναντήσει σε καμία άλλη περιοχή που δραστηριοποιούνται ελληνικές κοινότητες.
Και τι συνέβη όταν ο Βάντζος έφυγε από την Αμερική, επιστρέφοντας στην Ελλάδα; Πέρα από τις συμμετοχές, σε δεκάδες σίριαλ, ταινίες, διαφημιστικά και σκηνοθεσίες για
τουλάχιστον εξήντα θεατρικά έργα, καθώς και άλλες πολιτιστικές διοργανώσεις, σεμινάρια και δράσεις. Τελικά το 2008 ανέλαβε την θέση του Κοσμήτορα σε ιδιωτική σχολή-Κολλέγιο στην Ελλάδα, στο τομέα Performing arts, Dance performance, ενδυματολογία και κινηματογράφο με τα Βρετανικά Πανεπιστήμια Queen Margaret University και East London University σε συνεργασία με το ΙΕΚ AKMH- Mητροπολιτικό Κολλέγιο Αθηνών.
Επίσης, ασχολήθηκε με τις μεταφράσεις ξένων θεατρικών συγγραφέων όπως του Eugenio Barba, Roberta Carreri, Julia Varley και Ελληνίστριας Gale Holst Warhaft, ενώ ταυτόχρονα διεύθυνε για πολλά χρόνια θεατρικές ομάδες, όπως την ομάδα του Δήμου Αλίμου και την θεατρική ομάδα του ΟΤΕ.
Στο μεταξύ διατήρησε κάποιες επαφές με τη Νέα Υόρκη ερχόμενος με διάφορες αφορμές και προγράμματα.
Ήρθε λοιπόν ο καιρός για επανασυνδεση;
«Θεωρώ καθήκον μου», θα πει, όπως η Ομογένεια με στήριξε από τα πρώτα χρόνια μου έδωσε, να ανταποδώσω αυτή την στήριξη και την γενναιοδωρία της.
Το έργο στηρίζεται σε ένα παλαιότερο έργο που έσπασε τα ταμεία στο Μπρόντγουεϊ με τίτλο «Lovers and Other Strangers» και μεταφέρθηκε και στην μεγάλη οθόνη με το τίτλο αυτής της παράστασης.
Ο Σύλλογος Πατρινών
Στο μήνυμα του ο Πρόεδρος του Συλλόγου Πατρινών, κ. Πάνος Σερέτης τονίζει ότι αποστολή ήταν να αναβιώσει τις παλιές καλές και ένδοξες ημέρες της Ομογένειας, μέσα από ψυχαγωγικές και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις που ενισχύουν την ενότητα, την ταυτότητα και την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Οι Παραστάσεις συνεχίζονται σήμερα και το επόμενο Σαββατοκύριακο, 13 και 14 Δεκεμβρίου.
Ποιοι συμμετέχουν:
Λαρίσα Αντύπα (Τίνα, Λιλή), Βασίλης Δούκας (Μπάμπης), Χριστιάνα Παπαδάκη (Μπουμπού), Εύτη Βικη (Σούλα), Κώστας Βάντζος (Τάκης, Ρούλης).
Σχεδιασμός και εκτέλεση φωτισμών: Θανάσης Τζούβελης και Σταύρος Πρίφτης.
Διεύθυνση Παραγωγής: Χριστιάνα Παπαδάκη, Πάνος Σερέτης – Παπαδόπουλος και Κώστας Βάντζος.
