Γράφει η Ευαγγελία Αλιβιζάτου *
Η σημερινή ημέρα του Λαζάρου και η αυριανή Κυριακή των Βαΐων στέκουν σαν λαμπεροί σταθμοί πριν από τη σιωπή και το βάρος της Μεγάλης Εβδομάδας.
Είναι ημέρες που δεν ανήκουν μόνο στο εκκλησιαστικό, θρησκευτικό ημερολόγιο αλλά ανήκουν στη μνήμη και στην παράδοση, στην ίδια την ανθρώπινη ανάγκη για ελπίδα, και πίστη.
Ο Λάζαρος ανασταίνεται όχι μόνο ως θαύμα, αλλά ως μια υπόσχεση. Μια υπόσχεση ότι τίποτα δεν τελειώνει οριστικά, ότι ακόμα και μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι υπάρχει μια φωνή που μας καλεί ξανά στο φως.
Για τους Έλληνες της ομογένειας, αυτή η ημέρα έχει και κάτι ακόμη: την Ανάσταση της ίδιας της ταυτότητας των ομογενών.
Σε μια πόλη όπως η Νέα Υόρκη, όπου οι ρυθμοί είναι αδυσώπητοι και οι ρίζες συχνά δοκιμάζονται, αυτοί οι άνθρωποι κρατούν ζωντανή τη μνήμη μέσα από τέτοιες στιγμές.
Μέσα από τα τραγούδια του Λαζάρου, τα Λαζαράκια, τις παιδικές φωνές, τα έθιμα που διασχίζουν ωκεανούς χωρίς να εξαφανίζονται.
Και έπειτα έρχεται η Κυριακή των Βαΐων.
Η ημέρα της υποδοχής, της χαράς, της προσμονής. Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα και ο κόσμος τον υποδέχεται με βάγια και ζητωκραυγές. Είναι μια στιγμή θριάμβου, αλλά και μια υπενθύμιση της ανθρώπινης αστάθειας, της ίδιας φωνής που σήμερα υψώνεται και αύριο σιωπά.
Ωστόσο, πέρα από αυτή την αντίφαση, παραμένει το ουσιώδες. Η ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει, να ελπίσει, να αγκαλιάσει τον συνάνθρωπο του.
Για την ομογένεια, η Κυριακή των Βαΐων δεν είναι μόνο μια θρησκευτική εορτή. Είναι μια γέφυρα, που ενώνει τη Νέα Υόρκη με τα χωριά, τις πόλεις της Ελλάδας, τις εκκλησιές με τις παιδικές αναμνήσεις, το παρόν με το παρελθόν. Τους συγγενείς και φίλους.
Είναι η στιγμή που η ξενιτιά μαλακώνει και η καρδιά επιστρέφει, έστω και για λίγο, εκεί όπου ανήκει.
Μέσα σε αυτές τις δύο ημέρες, κρύβεται ένα ολόκληρο ταξίδι: από τον θάνατο στη ζωή, από την προσμονή στη δοκιμασία, από τη μνήμη στην αναγέννηση.
Και ίσως αυτό είναι που έχουμε περισσότερο ανάγκη σήμερα να θυμόμαστε ότι, όπου κι αν βρισκόμαστε, όσο μακριά κι αν έχουμε φτάσει, υπάρχει πάντα ένας δρόμος που μας οδηγεί πίσω στο Πάσχα της Ελλάδας.
* Η κ. Ευαγγελία Αλιβιζάτου είναι συγγραφέας – αρθρογράφος.
