Του Γιώργου Σαράφογλου
Όπως έχω αναφερθεί στο παρελθόν και μέσω σκίτσων η κάποτε κραταιά Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης εδώ και λίγα χρόνια έχει διχαστεί σε δύο αντικρουόμενες παρατάξεις.
Είχα την ατυχία να παρευρεθώ εχθές (17 Μαρτίου) σε μια γενική συνέλευση και δεν έχει σημασία η παράταξη γιατί έχουν πολλά κοινά αρνητικά στοιχεία.
Είπα «ατυχία» διότι ενώ το προεδρείο μίλησε αρκετά για συμφιλίωση και συνέργεια με την άλλη πλευρά τελικά μας κούρασαν με συνεχείς αναφορές στην ασυνεννοησία και τα κακώς κείμενα της άλλης πλευράς.
Λόγω της επικείμενης παρέλασης για την 25η Μαρτίου οι συνελεύσεις έχουν κύριο σκοπό τον συντονισμό της.
Βλέποντας όλο αυτό το σκηνικό με τις δύο Ομοσπονδίες χωρισμένες αλλά αναγκαστικά συνεργαζόμενες με ουδέτερους οργανωτές για την επιτυχία της παρέλασης, σκέπτομαι τις ομοιότητες με τις διχόνοιες της επανάστασης του 1821 που παραλίγο να εκτροχιάσουν τον κοινό αγώνα της ανεξαρτησίας!
Τελικά μετά από 205 χρόνια – για να μην πω 2500 – δεν έχουμε αλλάξει καθόλου!
Ζήτω μας!
Υ.Γ. – «Έχουμε Ξεφτιλιστεί» αναφέρθηκε από μια κυρία που πήρε τον λόγο.
Από όλο το μπλα – μπλα της βραδιάς αυτό ήταν όλα τα λεφτά!










