ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Το τραγούδι με τους παραπάνω στίχους είναι σχετικά καινούριο, γραμμένο το 1981. Το τραγούδησε ο αείμνηστος Γιάννης Καλατζής. Σε μουσική του Γιώργου Κατσαρού και στίχους του Πυθαγόρα. Αναφέρεται στο πέρασμα του χρόνου και την σφραγίδα που αφήνει επάνω μας.
Γιατί το θυμήθηκα; Γιατί σε μια, στροφή του λέει τα εξής: «Πώς καταντήσαμε λοχία / Ποιος είμαι εγώ ποιος είσαι εσύ»
Το σκέφτηκα σαν πρόλογο στην οπερέτα που γράφει (ίσως άθελά του, ίσως λόγω απειρίας;) ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, ο νεαρός Μαμντάνι.
Πριν από λίγες μέρες βγήκε στο φως ένα μικρό, αλλά πολύ χαρακτηριστικό σκάνδαλο στην αυλή του νέου δημάρχου, που χαζά -χαζά κοντεύει να κλείσει έναν χρόνο στο πόστο του.
Το έγκριτο περιοδικό Columbia Journalism Report ανέφερε μετά από έρευνα ότι ο δήμαρχος και το επιτελείο του προσέλαβαν «ινφλουένσερς» για να προβάλουν το έργο του, θεωρώντας ότι ο παραδοσιακός τρόπος προβολής με τα υπάρχοντα ΜΜΕ, από την μια, είναι ξεπερασμένος και από την άλλη, δεν είναι φιλικά προσκείμενος στον Δήμαρχο.
Και τι σημαίνει αυτό; Πρώτα από όλα σημαίνει διοχέτευση προπαγάνδας. Ότι αν λαδώσουμε και καμιά εικοσαριά «ινφλουένσερς» στα «σόσιαλ μίντια» κάτι καλύτερο θα πετύχουμε από ένα μη φιλικό κείμενο στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Έχασαν ή κέρδισαν με την ιδέα τους οι «επιστήμονες» που πλαισιώνουν τον Μαμντάνι;
Μάλλον έχασαν, αφού το αρχικό άρθρο ανακαλύφθηκε από την εφημερίδα Νιου Γιορκ Τάιμς (ΝΥ Times) και φυσικά ο ντόρος μετά ακούστηκε σε μεγαλύτερη ακτίνα.
Από την στιγμή μάλιστα που αποκαλύφθηκε ότι από το δημοτικό Μέγαρο έφευγαν τα μηνύματα προς τους «ινφλουένσερς» αποκρυπτογραφημένα, δηλαδή χρησιμοποιούσε το δημαρχείο σύστημα αποστολής μηνυμάτων με δυνατότητα αυτόματης διαγραφής.
Κάτι που απαγορεύεται από το νόμο, αφού όλες οι αποφάσεις και οι αναρτήσεις τους είναι δημόσια έγγραφα και οφείλουν οι αρμόδιοι να κρατούν υποχρεωτικά αντίγραφα.
Θα μου πείτε : πολύ κακό για το τίποτα;
Ε, και όμως, θα σας απαντήσω εδώ με το «ενός κακού μύρια έπονται”. Φαίνεται ότι τα κακώς κείμενα τελευταία πολλαπλασιάζονται.
Ήδη το Δημοτικό Συμβούλιο κάλεσε τον δήμαρχο να δώσει προσεχώς, εξηγήσεις γιατί δεν έλαβε τα μέτρα ώστε να τηρηθεί κατά γράμμα ο σχετικός νόμος;
Έτσι δημιουργείται πλέον ένα νέο μέτωπο μεταξύ του Παραδοσιακού Τύπου, τον επονομαζόμενο και ως «Legacy Press» και των διαμορφωτών γνώμης, πιο γνωστοί ως “ινφλουένσερς”, τους οποίους και πρόλαβαν να εγκαθιδρύσουν στην φετινή Παρέλαση της Ομογένειας, κάποιοι επώνυμοι.
Και ας μην βρίσκουν δουλειά έντιμοι και ικανοί δημοσιογράφοι, οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω δεν προσκλήθηκαν φέτος ούτε είχαν και τραπέζι, όπως συνηθίζεται, στο επίσημο δείπνο της Παρέλασης, στο Cipriani.
Nα λοιπόν, που αντί με την επαπειλούμενη έφοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης να τηρούνται στο έπακρο οι κανόνες δεοντολογίας και οι παραδοσιακές μέθοδοι ενημέρωσης, αλλά και άσκησης κριτικής, ο δήμαρχος αλλάζει κατά το δοκούν τους κανόνες για να προβάλει το ισχνό μέχρι τώρα έργο του.
Γιατί ακόμα και η περιβόητη φορολόγηση των δευτερευόντων πολυτελών κατοικιών, που κυρίως αγοράζουν για καθαρά φορολογικούς λόγους οι δισεκατομμυριούχοι, έπεσε στο κενό, όταν η σχετική λίστα με τα ονόματα των δήθεν υπόπτων προς φοροκλοπή ιδιοκτητών, δημοσιεύθηκε άρον- άρον χωρίς προγενέστερα ένα τυπικό ξεσκαρτάρισμα, (επαλήθευση στοιχείων) ώστε τελικά μέσα στην λίστα, συμπεριλήφθηκαν ονόματα εύπορων μεν ιδιοκτητών ακινήτων, αλλά νομίμως κατοικούντων στις υποψήφιες για έκτακτη φορολογία κατοικίες.
Και η άλλη υπερτονισμένη προεκλογική δέσμευση για δωρεάν χρήση των αστικών λεωφορείων της Νέας Υόρκης, εγκαταλείφθηκε στο άψε-σβήσε προκειμένου να ισοσκελιστεί έγκαιρα ο προϋπολογισμός του Δήμου.
Έγιναν κι άλλες γκάφες μέχρι τώρα, όπως αυτή με την προαναγγελία της σύλληψης του Πρωθυπουργού του Ισραήλ, που επρόκειτο να κάνει ο Μαμντάνι, προτού οι νομικές υπηρεσίες του, τον ενημερώσουν ότι αυτά είναι χωράφια άλλων (Federal) και καλό θα ήταν να μην ανακατευόμαστε ως δημοτική αρχή.
Μια Δευτέρα (θα μου πείτε) όπως οι άλλες, αλλά με την αργία του Labor Day ως υπόμνηση το αποκαλούμενο και ως εργαλείο προπαγάνδας στα μέσα, Κοινωνικής Δικτύωσης το Twitter που έγινε μετά Χ φιλοξένησε τα σχόλια για μια αποκάλυψη που περιείχε σε άρθρο του, το περιοδικό «The Altantic».
Ένας από τους πιο θερμούς υποστηρικτές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος βρίσκεται πίσω από την εκστρατεία προπαγάνδας υπέρ του κόμματος και των θέσεων του κινήματος MAGA, που όμως εξελίσσεται στην… Λάτβια, στην πρωτεύουσα Ριγα, δυο τετράγωνα βρε παιδιά, μακριά από τον Λευκό Οίκο. Ξέρετε εσείς από Γεωγραφία;
Ένας ερευνητής (Philip Howard) στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, που ασχολείται με το Ιντερνέτ είχε επισημάνει από το 2018 ότι οι προσπάθειες να επηρεαστούν οι ψηφοφόροι διαμέσου των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, θεωρούνται πλέον κάτι το εντελώς φυσιολογικό.
Και λίγο αργότερα, το μεσημέρι της Δευτέρας, άλλη μια αποκάλυψη, μετά το όχι και τόσο ευχάριστο αποτέλεσμα των περιφερειακών εκλογών στην Γερμανία.
Υπάρχουν, υποστηρίζουν κάποιοι χρήστες του X, βάσιμες υποψίες ότι στην επίτευξη του αποτελέσματος βοήθησε οικονομικά ο κ. Peter Thiel, ιδρυτής της Pay Pal και ιδιοκτήτης της Palantir. Και ο νοών, νοείτο.
Αχ, βρε κακομοίρη λοχία Σταμούλη, πως φτάσαμε ως εδώ;
