ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Η ίδρυση Αποθεματικού Ταμείου Υποτροφιών «Οικουμενικός Πατριάρχης, κ. Βαρθολομαίος» με αρχικό ποσό μισού εκατομμυρίου δολαρίου και οι άλλες πρωτοβουλίες για την προώθηση της ελληνικής και κατηχητικής παιδείας, της πίστεώς μας κατείχαν εξέχουσα θέση στον ενθρονιστήριο λόγω του Μητροπολίτη Νέας Ιερσέης, κ. Αθηναγόρα.
Ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου το πρωί του Σαββάτου, 7ης Νοεμβρίου 2026 είχε φορέσει τα γιορτινά του για να υποδεχτεί τον νέο Μητροπολίτη Νέας Ιερσέης, κ. Αθηναγόρα, τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, κ. Ελπιδοφόρο, τον Μητροπολίτη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας κ. Κλεόπα, που εκπροσώπησε τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, τον Edward LaPorte, αναπληρωτή προσωπάρχη του Γραμματέα της Πολιτείας της Νέας Ιερσέης, τον Αρχιεπίσκοπο Christophe-Zakhia El-Kassis, μόνιμο παρατηρητή της Αγίας Έδρας στον ΟΗΕ, τα μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου και τους γενικούς Προξένους της Ελλάδας και της Κύπρου στη Νέα Υόρκη, κ.κ. Ιφιγένεια Καναρά και Κυριάκο Πογιατζή, αντίστοιχα.
Οι μαθητές του Ελληνικού Απογευματινού Σχολείου με τις δασκάλες και τον ιερατικό προϊστάμενο, π. Παναγιώτη Λέκκα περίμεναν υπομονετικά με τις ανθοδέσμες τον νέο Μητροπολίτη και τους λοιπούς ιεράρχες με τις ιαχές «Άξιος».
Εν τω μεταξύ στον ιερό ναό δεν έπεφτε καρφίτσα. Αριστερά στον Σολέα είχαν παραταχτεί οι ιεράρχες και οι ιερείς, ενώ δεξιά η βυζαντινή χορωδία και οι πρεσβυτέρες, ενώ στα πρώτα στασίδια περίμεναν υπομονετικά οι επίσημοι προσκεκλημένοι, ενώ δεξιά η μητέρα του κ. Αθηναγόρα, κ. Φωτεινή, ο αδελφός του Γιάννης με την σύζυγό του και τους λοιπούς συγγενείς,
Μόλις ο νέος Μητροπολίτης ανέβηκε στον αρχιερατικό θρόνο, οι ιεροψάλτες έψαλαν τη δοξολογία, ενώ ο Αρχιδιάκονος κ. Διονύσιος Παπίρης ανέγνωσε την απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου για την εκλογή του ως Μητροπολίτη Νέας Ιερσέης,
Ο Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας, κ. Κλεόπας ανέγνωσε το μήνυμα του Οικουμενικό Πατριάρχη. Εκτενή αναφορά έκανε και στην γνωριμία με τον κ. Αθηναγόρα και τον προέτρεψε να διατηρήσει την καλοσύνη και το χαμόγελο με το οποίο προσέγγιζε και έκλεβε τις καρδιές των πιστών.
Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ελπιδοφόρος αναφέρθηκε στην φιλία δεκαετιών που συνδέει τους δύο ιεράρχες και για τη διαδρομή τους στην Αμερική.
«Ως ποιμενάρχης της Ιεράς Μητροπόλεως της Νέας Ιερσέης, θα αφιερώσεις τη ζωή σου στην προσφορά. Θα μοιραστείς όσα έχεις και θα θυσιαστείς για τους άλλους, όπως ο Κύριός μας θυσιάστηκε για τη ζωή του κόσμου. Γι’ αυτό, αγαπημένε μου αδελφέ, Μητροπολίτη κ. Αθηναγόρα, να θυμάσαι τα λόγια του Χριστού, “Δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε”. Όπως έλαβες δωρεάν τα χαρίσματά σου, έτσι κι εσύ να τα προσφέρεις απλόχερα σε όλους, με αγάπη και συμπόνια. Κι όποια θυσία κι αν κληθείς να κάνεις, κάν’ τη με αγάπη. Έτσι θα δοξάσεις τον Θεό της αγάπης, τον Θεό που είναι αγάπη», επεσήμανε μεταξύ άλλων ο κ. Ελπιδοφόρος.
Στην συνέχεια του δώρισε την ποιμαντική ράβδο με την προτροπή: «Δέξου αυτή τη ράβδο της δυνατής αγάπης του Θεού, αυτή τη ράβδο δυνάμεως. Συμβολίζει την αποστολή σου να οδηγήσεις τον λαό σου σε τόπους πνευματικής γαλήνης, όπου καρποφορεί η αρετή και αναβλύζουν η αγάπη και το έλεος. Να είσαι πάντα άξιός της! Άξιος!»
Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο του ενθρονιστήριου λόγου τοῦ κ. Αθηναγόρα
Στέκομαι ἐνώπιόν σας μὲ τὴν καρδιὰ γεμάτη εὐγνωμοσύνη, ἔχοντας συναίσθηση τοῦ βάρους αὐτῆς τῆς κλήσεως. Δὲν μπορῶ νὰ ἀναλάβω αὐτὴ τὴ διακονία μὲ τὶς δικές μου μόνο δυνάμεις. Ὅ,τι ἀγαθὸ ἐπιτελεσθεῖ ἐδῶ θὰ εἶναι ἔργο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἀντλῶ δύναμη ἀπὸ τὶς προσευχὲς καὶ τὴν ἀγάπη σας.
Στέκομαι ἐνώπιον τῆς εἰκόνος τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἀνήκει σ’ Ἐκεῖνον.
Ὁ θρόνος αὐτὸς δὲν εἶναι οὔτε κτῆμα οὔτε ἔπαθλο κανενός.
Ἀνήκει στὸν Χριστό, τὸν ἀληθινὸ Ποιμένα καὶ Μέγα Ἀρχιερέα. Εἶναι εἰκόνα τοῦ οὐρανίου θρόνου, ὅπου βασιλεύει Ἐκεῖνος, ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων. Στέκομαι ἐδῶ ἐν ὀνόματί Του καὶ μόνο, μὲ τὴν ταπεινὴ ἐπιθυμία νὰ γίνω πιστὴ εἰκόνα Του.
Στέκομαι ἐνώπιόν σας, ἀγαπητοί μου, γιὰ νὰ σᾶς διακονήσω καὶ νὰ πορευθῶ στὸ πλευρό σας, χέρι μὲ χέρι, πρὸς τὸν Χριστό. Ἡ σημερινὴ ἡμέρα ἀνήκει στὸν Κύριο. Εἶναι ἡ ἡμέρα ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος, καὶ ἐμεῖς συναχθήκαμε γιὰ νὰ Τὸν δοξάσουμε.
Δοξάζουμε τὸν Θεὸ ὅταν Τὸν εὐχαριστοῦμε. Γι’ αὐτὸ καὶ ἀρχίζω μὲ εὐχαριστίες.
Μετὰ βαθυτάτης υἱικῆς ἀγάπης, εὐγνωμοσύνης καὶ ἀπεριορίστου σεβασμοῦ, ἐκφράζω τὶς ἐκ βάθους καρδίας εὐχαριστίες μου πρὸς τὴν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα, τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαῖον τὸν Μέγαν, καὶ τὴν Ἁγίαν καὶ Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Μητρὸς ἡμῶν Ἐκκλησίας, διὰ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην νὰ μοῦ ἀναθέσουν τὴν ποιμαντικὴν διακονίαν τῆς ἱστορικῆς ταύτης καὶ Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Ἡ ἀγάπη μου πρὸς τὸ σεπτὸν Πρόσωπον τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος καὶ ἡ ἀφοσίωσίς μου πρὸς τὴν Μητέρα Μεγάλην τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν δὲν ἀποτελοῦν μόνον ἔκφρασιν σεβασμοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ χρέους, ἀλλὰ βαθύτατον βίωμα τῆς προσωπικῆς μου πνευματικῆς πορείας, ἀπὸ τὰ πρῶτα βήματα τῆς μοναχικῆς μου ζωῆς στὸ Ἅγιον Ὄρος μέχρι καὶ τῆς σημερινῆς ἡμέρας.
Πρὸς τὴν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα καὶ τὸ μαρτυρικὸν Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἀνανεώνω σήμερον, ἐκ βάθους ψυχῆς, τὴν ἀκλόνητον ἀγάπην, τὴν ἀμέριστον ἀφοσίωσιν καὶ τὴν ἀταλάντευτον προσήλωσίν μου. Ἡ διακονία μου θὰ παραμένῃ πάντοτε διακονία πιστότητος πρὸς τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν, τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Θρόνου. Ἐπιπλέον δὲ θὰ ἐργαστῶ μὲ ὅλας μου τὰς δυνάμεις νὰ διακονήσω τὴν μία, ἀδιαίρετη Ἐπαρχία τοῦ Οἰκομενικοῦ Θρόνου, τὴν ἀγαπημένη μας Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς.
Σεβασμιώτατε Ἅγιε Σουηδίας κ. Κλεόπα, ἐκπρόσωπε τῆς ΑΘΠ,
Σᾶς παρακαλῶ νὰ μεταφέρετε στὴν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα ὄχι μόνον τὴν εὐγνωμοσύνην μου, ἀλλὰ κυρίως τὴν ἀπέραντον υἱικὴν ἀγάπην μου, τὴν ἀφοσίωσιν καὶ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ παραμείνω πάντοτε πιστὸν τέκνον τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας, ζητώντας ταπεινῶς τὶς σεπτές πατρικές Του εὐχὲς καὶ εὐλογίες.
Ἀφήστε με τώρα νὰ σᾶς διηγηθῶ τί ἔγινε ἕνα Σάββατο πρωί.
Ὅταν ἤμουν δώδεκα χρονῶν, στὴ Θεσσαλονίκη, ἄρχισα νὰ πηγαίνω κάθε Σάββατο πρωὶ σὲ μιὰ χριστιανικὴ ὁμάδα νέων. Ἡ ὁμάδα λεγόταν Λύχνος, δηλαδὴ λυχνάρι, καὶ ἐκεῖ μελετούσαμε τὴν Ἁγία Γραφή. Ἐρχόταν κι ἕνα παιδὶ δεκαπέντε χρονῶν, ὁ Γιάννης, ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἐλπιδοφόρος.
Ἤμασταν ἀδέλφια τότε καὶ εἴμαστε ἀδέλφια καὶ σήμερα.
Ποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ φανταστεῖ ὅτι, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια, ἕνα ἄλλο Σάββατο πρωί, θὰ βρισκόμασταν ἐδῶ;
Ἔτσι ἐνεργεῖ ὁ Θεός.
Δὲν ἀρχίζει μὲ θρόνους.
Ἀρχίζει μὲ ἕνα λυχνάρι. Μὲ ἕνα Σάββατο. Καὶ μὲ λίγους νέους ποὺ μαθαίνουν νὰ ἀγαποῦν τὸ Εὐαγγέλιο.
Σεβασμιώτατε, σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἐμπιστοσύνη σας.
Εὐχαριστῶ ἐπίσης τὴν Ἱερὰ Ἐπαρχιακὴ Σύνοδο, τὴν ὁποία εἶχα τὴν τιμὴ νὰ ὑπηρετήσω ὡς Ἀρχιγραμματεύς. Εἶχα πάρει τόσο σοβαρὰ αὐτὸ τὸ καθῆκον, ποὺ ὅποτε μὲ καλοῦσε κάποιο ἀπὸ τὰ μέλη της, μέρα ἢ νύχτα, ἀπαντοῦσα, ἀκόμη κι ἂν ἐκείνη τὴ στιγμὴ μιλοῦσα στὸ τηλέφωνο μὲ τὴ μητέρα μου. Τῆς ἔκλεινα τὸ τηλέφωνο. Μητέρα, συγχώρεσέ με!
Σήμερα παίρνω κι ἐγὼ τὴ θέση μου ἀνάμεσά τους, μὲ εὐγνωμοσύνη γιὰ ὅσα μὲ δίδαξαν ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια.
Δύο ἱεράρχες μοῦ ἀφιέρωσαν ἀπὸ τὸν χρόνο τους.
Ὅταν ὁ Μητροπολίτης Γερμανίας κ. Αὐγουστῖνος μὲ χειροτόνησε πρεσβύτερο, εἶχα ἀκόμη πολλὰ νὰ μάθω. Κάθε φορὰ λοιπὸν ποὺ χρειαζόμουν τὴ συμβουλή του, ἔμπαινα στὸ αὐτοκίνητο καὶ ὁδηγοῦσα δυὸ ὧρες γιὰ νὰ τὸν δῶ. Κι ἐκεῖνος πάντα ἔβρισκε χρόνο γιὰ μένα.
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος πρώην Καναδᾶ κ. Σωτήριος δὲν βιαζόταν ποτέ. Ἀφιέρωνε σὲ κάθε ἀπόφαση ὅσο χρόνο χρειαζόταν καὶ ἐπέμενε ὥσπου νὰ βρεθεῖ ἡ καλύτερη δυνατὴ λύση. Τὸ νὰ δουλεύω δίπλα του ἦταν γιὰ μένα μιὰ μεγάλη μαθητεία.
Μὲ τὰ χρόνια κατάλαβα πὼς ἔτσι φανερώνεται ἡ ἀγάπη πρὸς τὴν Ἐκκλησία. Ξέρει νὰ δίνει χρόνο.
Πρὶν σταθῶ σήμερα μπροστὰ σ’ αὐτὸν τὸν θρόνο, βρέθηκα στὴν ἀγαπημένη μας Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἐκεῖ, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μας, γονάτισα στὸν τάφο τοῦ Σίλα, πρώτου Μητροπολίτου Νέας Ἰερσέης, καὶ ζήτησα τὶς εὐχές του.
Τιμῶ τὴ μνήμη τοῦ ἀειμνήστου Ἐπισκόπου Γεωργίου, ὁ ὁποῖος διακόνησε καὶ ἐκεῖνος αὐτὴ τὴ Μητρόπολη.
Εὐχαριστῶ τοὺς ἀδελφούς μου, τὸν Μητροπολίτη Σάρδεων κ. Εὐάγγελο καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Καναδᾶ κ. Ἀπόστολο, γιὰ τὴ διακονία τους.
Στηρίζομαι στὰ θεμέλια ποὺ ἔβαλαν ἄλλοι πρὶν ἀπὸ μένα.
Καλοῦμαι νὰ διαφυλάξω ὅσα παρέλαβα καὶ νὰ συνεχίσω μὲ ἀγάπη τὸ ἔργο τους.
Ἡ καρδιά μου ξεχειλίζει ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ εἶχα τὴ χαρὰ νὰ διακονήσω στὸ Ἅγιον Ὄρος, στὴ Γερμανία καὶ στὸν Καναδά, στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἄμεση Ἀρχιεπισκοπικὴ Περιφέρεια, ἰδιαίτερα στὴν Ἀστόρια.
Ἀδελφές μου στὴν Ἐθνικὴ Φιλόπτωχο Ἀδελφότητα Κυριῶν καὶ συνεργάτες μου στὸ Τμῆμα Θρησκευτικῆς Ἀγωγῆς, μοῦ δείξατε ξανὰ καὶ ξανὰ πῶς ἡ ἀγάπη σηκώνει τὰ μανίκια καὶ πιάνει δουλειά.
Στὴν πολυαγαπημένη μου οἰκογένεια, ποὺ μὲ γνώριζε πολὺ πρὶν ἀποκτήσω ὁποιονδήποτε τίτλο,
Δὲν ἔχω λόγια… μόνο δάκρυα χαρᾶς καὶ συγκίνησης.
Στὸν ἀείμνηστο πατέρα μου, Δημήτριο,
Ἀγαπημένη μου μητέρα, Φωτεινή, ποτὲ δὲν εἶσαι μακριά μου, καὶ οὔτε θέλω νὰ εἶσαι ποτέ.
Στὸν μικρό μου ἀδελφό, Γιάννη. Θυμᾶσαι, ὅταν ἤμασταν παιδιά, ποὺ παίζαμε Ἐκκλησία μαζὶ μὲ τὰ ξαδέλφια μας; Ἐγὼ ἤμουν πάντα ὁ παπᾶς, τυλιγμένος μὲ μία κουβέρτα, κι ἐσεῖς ἤσασταν τὸ πρῶτο μου ἐκκλησίασμα!
Ποῦ νὰ φανταζόμουν τότε ὅτι μία μέρα θὰ ἀντάλλασσα ἐκείνη τὴν κουβέρτα μὲ αὐτὸν τὸν μανδύα!
Στὴν ἀγαπημένη μου νύφη, Κατερίνα,
καὶ στὴν ἀνιψιά μου, Νεφέλη, τὸ μικρό μας θησαυρό.
Ὅπου κι ἂν μὲ ὁδήγησε ὁ Χριστὸς στὴ ζωή μου, ἐσεῖς κρατήσατε πάντα γιὰ μένα ἕνα σπίτι μέσα στὶς καρδιές σας.
Θυμοῦμαι μὲ βαθιὰ στοργὴ τοὺς πνευματικούς μου ὁδηγούς, πατέρες καὶ ἀδελφούς, ποὺ οἱ προσευχές τους σημαίνουν τὰ πάντα γιὰ μένα.
Ἐκφράζω τὴ βαθιά μου εὐγνωμοσύνη στὸν Μέγα Πρωτοπρεσβύτερο π. Ἀλέξανδρο Καρλοῦτσο γιὰ τὶς προσευχὲς καὶ τὴ στήριξή του, καθὼς καὶ γιὰ τὴν καθοριστικὴ συμβολή του στὴ διαχείριση τῆς ὑποτροφίας Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου.
Ἐσεῖς καὶ ἡ πρεσβυτέρα Ξανθή εἶστε καθημερινὰ στὶς προσευχές μου. Πάτερ Ἀλέξανδρε, γιὰ μένα θὰ εἶστε πάντοτε ὁ πιὸ καλόκαρδος ἄνθρωπος ποὺ γνώρισα στὴν Ἀμερική. Ἐσεῖς πρώτος μοῦ ἀπλώσατε τὸ χέρι ὅταν ἔφτασα ἐδῶ πρὶν ἀπὸ ἑπτὰ χρόνια. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ ξεχάσω ποτέ.
Τόσα χέρια μὲ στήριξαν, καὶ πίσω ἀπὸ ὅλα ἦταν τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ.
Τώρα ἀπλώνω τὸ χέρι μου σ’ ἐσᾶς, ἀγαπητοί μου πιστοὶ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως τῆς Νέας Ἰερσέης.
Ἔρχομαι γιὰ νὰ σᾶς γνωρίσω, νὰ σᾶς ἀκούσω καὶ νὰ σᾶς ἀγαπήσω.
Θέλω νὰ εἶμαι δίπλα σας στὴν καθημερινή σας ζωή. Στοὺς ναοὺς καὶ στὶς αἴθουσες τῶν ἐνοριῶν μας, στὶς σχολικὲς τάξεις καὶ στὰ σπίτια μας, στὶς γιορτὲς καὶ στὶς δύσκολες μέρες, θέλω νὰ ἀκούσω τὶς ἱστορίες σας, νὰ μοιραστῶ τὶς ἔγνοιες σας καὶ νὰ χαρῶ μαζί σας γιὰ ὅσα ἔχετε καταφέρει.
Λαχταρῶ νὰ γίνουμε μιὰ ἀληθινὴ πνευματικὴ οἰκογένεια, ἑνωμένη μὲ τὴν ἀγάπη Του.
Ὅταν ὁ Ἀναστὰς Χριστὸς ἐρώτησε τὸν Πέτρο «Ἀγαπᾷς με;», ὁ Πέτρος ἀπάντησε πὼς ναί. Ὁ Χριστὸς δὲν τοῦ ἀπάντησε μὲ τὰ ἴδια λόγια. Τοῦ ἐμπιστεύθηκε τὸ ποίμνιό Του καὶ τοῦ εἶπε «Βόσκε τὰ πρόβατά μου».
Γι’ αὐτὸ σᾶς ζητῶ νὰ κρίνετε τὴ διακονία μου μὲ αὐτὸ τὸ μέτρο.
Ἀναζητοῦμε ὅσους ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ;
Ἐπισκεπτόμαστε ὅσους ζοῦν στὴ μοναξιά;
Στηρίζουμε ὅσους δοκιμάζονται;
Καθοδηγοῦμε τὰ παιδιά μας;
Ἔρχονται οἱ πιστοὶ πιὸ κοντὰ στὸν Χριστό;
Ζητῶ νὰ μοῦ ζητᾶτε λόγο γι’ αὐτά.
Αὐτὸ τὸ ἔργο ἐμπιστεύθηκε ὁ Χριστὸς στὸν Πέτρο, καὶ αὐτὸ ἐμπιστεύεται τώρα καὶ σ’ ἐμένα.
Κι ὅταν σταθῶ ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ, εἴθε νὰ μὲ βρεῖ νὰ ποιμαίνω τὰ πρόβατά Του.
Ἀπευθύνομαι τώρα στοὺς κληρικοὺς τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μητροπόλεως.
Ὅταν χειροτονήθηκα Ἐπίσκοπος πρὶν ἀπὸ πέντε χρόνια, μὲ ἐρώτησαν ἂν ἔνιωθα περισσότερο μοναχός, ἱερέας ἢ ἐπίσκοπος. Νομίζω πὼς περίμεναν νὰ πῶ μοναχός. Ἀπάντησα χωρὶς δισταγμό. Στὴν καρδιά μου θὰ εἶμαι πάντοτε ἱερέας.
Καὶ σήμερα ἡ ἀπάντησή μου εἶναι ἡ ἴδια. Ὑπηρέτησα ὡς ἐφημέριος γιὰ περισσότερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια, καὶ αὐτὴ τὴ διακονία τὴν κουβαλῶ μέσα μου. Μᾶς ἑνώνει ἡ ἴδια κλήση, ἀδελφοί μου, καὶ σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ ὅλα τὰ βάρη ποὺ σηκώνετε.
Καὶ τώρα θέλω νὰ ἀπευθυνθῶ στὶς πρεσβυτέρες σας καὶ στὰ παιδιά σας. Ἔχω δεῖ ἀπὸ κοντὰ πόσα προσφέρετε. Μοιράζεστε τὶς θυσίες αὐτῆς τῆς κλήσεως, συχνὰ ἀθόρυβα. Ἡ ἀγάπη σας δίνει δύναμη στὴν Ἐκκλησία καὶ στὰ παιδιά μας.
Θυμᾶστε ἐκεῖνα τὰ πρωινὰ τοῦ Σαββάτου στὸν Λύχνο, ποὺ σᾶς διηγήθηκα;
Ἐκεῖνα τὰ πρωινὰ ἦταν δῶρο γιὰ μένα.
Κάποιος ἀφιέρωσε χρόνο σ’ ἕνα δωδεκάχρονο παιδί, κι αὐτὸ ἄλλαξε τὴ ζωή μου.
Σὲ κάθε παιδὶ καὶ σὲ κάθε νέο ποὺ βρίσκεται σήμερα ἐδῶ θέλω νὰ πῶ κάτι.
Εἶστε πολύτιμοι γιὰ μένα.
Εἶστε πολύτιμοι γιὰ τὴν Ἐκκλησία μας.
Πάνω ἀπ’ ὅλα, εἶστε πολύτιμοι γιὰ τὸν Χριστό.
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ σπίτι σας, ἐδῶ καὶ τώρα.
Ἐδῶ εἶναι ἡ θέση σας, κι ἐδῶ σᾶς ἀγαποῦμε.
Μοιραστεῖτε μαζί μου τὰ ὄνειρά σας, τὶς ἐρωτήσεις σας, ἀκόμη καὶ τὶς ἀμφιβολίες σας. Μὴ φοβᾶστε νὰ μοῦ κάνετε τὶς δύσκολες ἐρωτήσεις. Ἂς προσευχηθοῦμε μαζί, ἂς γελάσουμε μαζί, κι ἐγὼ θὰ εἶμαι δίπλα σας καθὼς θὰ ἀνακαλύπτετε πόσο ὄμορφη εἶναι ἡ ζωὴ μὲ τὸν Χριστό.
Παιδιά μου, σήμερα ἤθελα νὰ ἔρθω κοντά σας καὶ μὲ ἕνα δῶρο. Μὲ μιὰ ὑπόσχεση ποὺ δίνουμε στὰ παιδιά μας, ὁ καθένας μας προσωπικά.
Σήμερα, μὲ βαθιὰ χαρά, ἀνακοινώνω τὴ θέσπιση τῆς Ὑποτροφίας Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου πρὸς τιμὴν τῆς Α.Θ. Παναγιότητος, καθὼς ἑορτάζουμε τὴν τριακοστὴ πέμπτη ἐπέτειο τῆς ἐκλογῆς καὶ τῆς ἐνθρονίσεώς Του στὸν Οἰκουμενικὸ Θρόνο.
Μὲ αὐτὴ τὴν ὑποτροφία δίνουμε μιὰ κοινὴ ὑπόσχεση στὰ παιδιά μας. Θὰ τὰ στηρίξουμε σὲ δύο δρόμους σπουδῶν.
- Προετοιμασία γιὰ τὴν ἱεροσύνη. Θὰ στηρίξουμε τοὺς ἱεροσπουδαστὲς ἀπὸ ὅλη τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη τῆς Νέας Ἰερσέης ποὺ φοιτοῦν στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ καὶ χρειάζονται οἰκονομικὴ ἐνίσχυση γιὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴν ἱερὴ κλήση τῆς ἱεροσύνης.
- Τριτοβάθμια ἐκπαίδευση. Θὰ στηρίξουμε τοὺς ἑλληνορθόδοξους ἀποφοίτους λυκείου ἀπὸ ὅλη τὴ Μητρόπολή μας ποὺ χρειάζονται οἰκονομικὴ ἐνίσχυση γιὰ προπτυχιακὲς σπουδὲς σὲ ὁποιοδήποτε διαπιστευμένο κολλέγιο ἢ πανεπιστήμιο.
Αὐτὸ τὸ δῶρο θὰ ἔχει διάρκεια. Μὲ κάθε δωρεὰ ἐπενδύουμε στὸ μέλλον τῶν παιδιῶν μας.
Τὸ κεφάλαιο τοῦ ταμείου θὰ διαφυλαχθεῖ γιὰ πάντα. Μόνον οἱ τόκοι θὰ διατίθενται γιὰ ὑποτροφίες στὶς γενιὲς ποὺ θὰ ἀκολουθήσουν.
Ὁ Χριστὸς καλεῖ ἐμᾶς καὶ τὰ παιδιά μας νὰ γίνουμε ἁλιεῖς ψυχῶν. Ἂς δώσουμε στὰ παιδιά μας κάθε δυνατὴ εὐκαιρία νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴν πρόσκλησή Του.
Προσφέρω κι ἐγὼ μαζί σας. Γιὰ νὰ σᾶς ζητήσω νὰ προσφέρετε, ἔπρεπε νὰ εἶμαι πρόθυμος νὰ προσφέρω πρῶτος.
Χάρη στὶς γενναιόδωρες δωρεὲς καὶ στὶς δεσμεύσεις γιὰ νέες προσφορές, τὸ συνολικὸ ποσὸ γιὰ τὴν Ὑποτροφία Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου ξεπερνᾷ ἤδη σήμερα τὸ μισὸ ἑκατομμύριο δολάρια.
Καὶ καλῶ τὸν καθένα σας νὰ συμβάλει μαζί μου στὴν ἐνίσχυση τοῦ ταμείου, γιὰ νὰ ἀνοίξουμε δρόμους γιὰ τὰ παιδιά μας.
Ἡ μέριμνά μου γιὰ τὴν παιδεία προχωρεῖ πέρα ἀπὸ αὐτὴ τὴν ὑποτροφία. Γιὰ περισσότερο ἀπὸ ἕναν αἰώνα, ἡ Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀμερικῆς δὲν εἶχε ἕνα πλήρες, ἐνιαῖο πρόγραμμα διδασκαλίας γιὰ τὰ κατηχητικὰ σχολεῖα της σὲ ὅλη τὴ χώρα. Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴ συμβολὴ πολλῶν, εἶχα τὴν εὐλογία νὰ συντονίσω τὴ δημιουργία τοῦ πρώτου τέτοιου προγράμματος, ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο ὣς καὶ τὴ δωδέκατη τάξη.
Τώρα θέλω ἡ ἴδια μέριμνα νὰ φτάσει καὶ στὶς ἐνορίες μας. Νὰ διαθέσουμε πρακτικὸ ὑλικὸ γιὰ τὴ διδασκαλία τῆς πίστεως καὶ νὰ στηρίξουμε τοὺς κληρικοὺς καὶ τοὺς κατηχητὲς ποὺ ὑποδέχονται ὅσους θέλουν νὰ γνωρίσουν τὴν Ὀρθοδοξία.
Καὶ ἡ ἑλληνική μας γλῶσσα καὶ ἡ πολιτιστική μας κληρονομιὰ εἶναι πολύτιμα δῶρα, ποὺ θὰ φυλάσσουμε καὶ θὰ καλλιεργοῦμε πάντοτε μὲ ἀγάπη καὶ σεβασμό.
Ἂς διδάξουμε τί πιστεύει ἡ Ἐκκλησία καὶ πῶς ζοῦμε αὐτὴ τὴν πίστη στὴν πράξη. Πῶς προσευχόμαστε, πῶς συγχωροῦμε, πῶς διακονοῦμε καὶ πῶς βρίσκουμε τὸν Χριστὸ στὴν καθημερινή μας ζωή.
Μιὰ ἀπὸ τὶς βαθύτερες ἐπιθυμίες μου εἶναι νὰ ξαναβροῦμε μαζί τὴ δύναμη τῆς προσευχῆς.
Στὸ Ἅγιον Ὄρος ἔμαθα κάτι ποὺ δὲν θά ξεχάσω ποτέ. Χωρὶς προσευχὴ μπορεῖ νὰ καταφέρουμε πολλά, ἀλλὰ δὲν θὰ ἀλλάξουμε ἀληθινὰ τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων.
Ὀνειρεύομαι μιὰ Μητρόπολη ὅπου οἱ ναοί μας θὰ εἶναι πνευματικὰ σπίτια γεμάτα ἀπὸ τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ. Ἐκεῖ οἱ οἰκογένειες καὶ τὰ παιδιά μας θὰ βρίσκουν τὴν εἰρήνη καὶ τὴ χαρὰ ποὺ γεννᾶ ἡ γνωριμία μαζί Του.
Αὐτὴ εἶναι ἡ προσευχή μου γιὰ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολή μας: Νὰ εἴμαστε μιὰ Ἐκκλησία ποὺ ἔχει τὴν προσευχὴ στὸ κέντρο τῆς ζωῆς της καὶ ποὺ δὲν θὰ διστάσει νὰ καταπιαστεῖ μὲ τὴ δουλειὰ γιὰ νὰ βοηθήσει καὶ νὰ ὑποδεχτεῖ τὸν καθένα, ἔχοντας πάντα ὡς δύναμη τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ!
Σᾶς ζητῶ ταπεινὰ νὰ προσεύχεστε γιὰ μένα, τώρα ποὺ κάνω τὰ πρῶτα μου βήματα ὡς Μητροπολίτης σας.
Προσευχηθεῖτε νὰ μοῦ δίνει ὁ Θεὸς σοφία κάθε φορὰ ποὺ θὰ χρειάζεται νὰ πάρω ἀποφάσεις, ἀλλὰ καὶ νὰ μὲ ἐνθαρρύνει, κάθε ποὺ θὰ προκύπτει ἀνάγκη νὰ σᾶς καθοδηγήσω. Νὰ ἔχω ἀκόμη ταπεινότητα γιὰ νὰ ἀφουγκράζομαι τὶς ἀγωνίες τῶν πιστῶν καὶ πατρικὴ στοργὴ γιὰ νὰ παρηγορῶ ἐκείνους ποὺ δοκιμάζονται. Πάνω ἀπ’ ὅλα, προσευχηθεῖτε γιὰ νὰ θυμᾶμαι πάντα Ποιὸν ὑπηρετῶ καὶ σὲ Ποιὸν ἀνήκει αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία.
Εὔχομαι νὰ ξεκινήσουμε μαζὶ αὐτὴ τὴν πορεία, μὲ ἀνοιχτὴ καρδιά, μὲ πίστη ποὺ δυναμώνει καὶ μὲ τὴ χαρὰ τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ.
Σᾶς ἀγαπῶ!
Χριστὸς ἐν μέσῳ ἡμῶν!
Καὶ ἔστι καὶ ἔσται!
