
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Ράγισαν οι καρδιές των ομογενών, που το ηλιόλουστο πρωινό, της Δευτέρας, 5ης Οκτωβρίου 2006, προσήλθαν στον ιστορικό ναό του Αγίου Γερασίμου στο Μανχάταν για να προσκυνήσουν το σκήνωμα της Βασιλικής Αθανασάτου και, εν συνεχεία, να παρακολουθήσουν την Εξόδιο Ακολουθία, που τέλεσαν ο ιερατικός προϊστάμενος, π. Παναγιώτης Παπαζαφειορόπουλος και ο ιερατικός προϊστάμενος της κοινότητας του Αγίου Νικολάου στο Γουάικοφ της Νέας Ιερσέης, π. Βασίλειος Γκίκας.
Πρόκειται για την πολυαγαπημένη σύζυγο του προέδρου της κοινότητας, Γερασίμου (Μάκη) Αθανασάτου και η προσέλευση των ομογενών τόσο στο προσκύνημα, όσο και στην Εξόδιο Ακολουθία ήταν πρωτοφανής, καθώς πέραν των Κεφαλλονιτών παρέστησαν πολλοί ομογενείς τόσο από την Ήπειρο, την γενέτειρα της αείμνηστης, όσο και από άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Και αυτό αν μη τι άλλο αποτελεί ένα ελάχιστο δείγμα της εκτίμησης και της αναγνώρισης της προσφοράς της ιδίας και της οικογένειάς της στην ομογένεια.

Η αξιολάτρευτη σύζυγος, η στοργική μητέρα και γιαγιά Βασιλική Αθανασάτου, το γένος Εξάρχου, όπως έγραψαν οι «Αναμνήσεις» την Πέμπτη, 1η Οκτωβρίου 2026, άφησε την τελευταία της πνοή έχοντας στο πλευρό της την οικογένειά της.
Ο π. Παναγιώτης Παπαζαφειρόπουλος αναφέρθηκε στην προσφορά της αείμνηστης και της οικογένειάς της στην κοινότητα που σε τρεις περίπου εβδομάδες θα γιορτάσει την 100ετηρίδα.
Στην συνέχεια ανέγνωσε τον επικήδειο που είχε ετοιμάσει ο σύζυγός της Γεράσιμος Αθανασάτος και που, λόγω της συναισθηματικής φόρτισης, αδυνατούσε να αναγνώσει.
Ο επικήδειος άγγιξε τις καρδιές των οικείων και των συγγενών και της εκλιπούσης, καθώς επίσης και όλων των παρισταμένων συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντα.

Ένας από τους ηγέτες της κοινότητας και των Κεφαλλονίτικων Συλλόγων μετά το πέρας της Ακολουθίας με ικέτευσε να προβάλλω το πλήρες κείμενο, διότι ξεδιπλώνει τις αξίες και τις αρχές της ελληνοαμερικανικής οικογένειας που επιμένει ελληνικά, διατηρεί και μεταλαμπαδεύει τις παραδόσεις τα ήθη και τα έθιμα, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των ταφικών εθίμων, τα οποία αν και προσαρμόστηκαν στα εδώ δεδομένα, εν τούτοις διατήρησαν και συνεχίζουν να διατηρούν στο ακέραιο τα κυρίαρχα στοιχεία τους.
Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο του επικήδειου λόγου του Γερασίμου Αθανασάτου:
Αγαπημένη μου Κούλα,
Σήμερα ύστερα από 53 ολόκληρα χρόνια κοινής ζωής είμαι εδώ για να σου πω το τελευταίο αντίο. Όμως η παρουσία σου, η μορφή σου και όλα όσα ζήσαμε μαζί, δεν πρόκειται να σβήσουν ποτέ από το μυαλό και την καρδιά μου. 53 χρόνια μιας πορείας γεμάτης αγάπη, σεβασμό και ανεκτίμητες στιγμές.
Δεν ξεχνώ ποτέ τη γνωριμία μας. Ήμουν ένας νεαρός υποπλοίαρχος τότε και το λιμάνι μου ήταν η Νέα Υόρκη. Εκεί στην Αστόρια γνωριστήκαμε. Κάθε φορά που το πλοίο μου έπιανε Νέα Υόρκη, η αγκαλιά σου ήταν αυτό που περίμενα. Εσύ ήσουν το αληθινό απάνεμο λιμάνι.
Μαζί χτίσαμε όνειρα, μαζί παλέψαμε. Και εάν υπάρχει μια στιγμή που έχει χαραχτεί για πάντα μέσα μου, είναι εκείνη η φορά που βρεθήκαμε με το πλοίο σε εκείνον τον μανιασμένο τυφώνα στον Ειρηνικό Ωκεανό. Για δύο ολόκληρες ημέρες χωρίς καμιά επικοινωνία, ήμασταν για όλους αγνοούμενοι. Κι εσύ, μέσα στην αγωνία σου, δεν σταμάτησες στιγμή να τηλεφωνείς στην εταιρεία, κάθε λίγο και λιγάκι, ψάχνοντας απεγνωσμένα ένα νέο, μια ελπίδα ότι είμαστε ζωντανοί.
Όταν τελικά σωθήκαμε και επικοινωνήσαμε, αυτή η λαχτάρα σου και ο τρόμος που ένιωσες για μένα μου έδειξες το μέγεθος της μεγάλης σου αγάπης. Ήταν η στιγμή που κατάλαβα βαθιά και απόλυτα ότι εσύ και μόνο εσύ ήσουν ο άνθρωπος της ζωής μου.
Ο Θεός μας ευλόγησε και μαζί δημιουργήσαμε μια πανέμορφη οικογένεια. Μας χάρισε δύο αξιοθαύμαστους λεβέντες, τον Ευγένιο και τον Γιώργο, που υπήρξαν η μεγαλύτερη χαρά και η περηφάνειά μας. Σε κάθε τους βήμα, στον χαρακτήρα και στην αξιοπρέπειά τους καθρεφτίζεται η δική σου ανατροφή και η δική σου καλοσύνη.
Αργότερα η ζωή μας γέμισε ξανά φως με την λατρευτή, κούκλα εγγονή μας, την Βικτώρια. Υπήρξες μια σπουδαία, υποδειγματική σύζυγος, μια στοργική μητέρα και μια υπέροχη γιαγιά.
Υπήρξες μια γυναίκα με σπάνια ψυχή, γεμάτη γενναιοδωρία και φροντίδα για όλους μας. Η απουσία σου αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, όμως η κληρονομιά της αγάπης, που μας χάρισε θα μείνει ζωντανή μέσα μας για πάντα.
Δεν πρόλαβες , μάτια μου, να γνωρίσεις και το δεύτερο εγγονάκι σου, το οποίο σε λίγες εβδομάδες θα έρθει στον κόσμο από τον Γιώργο. Όμως σου υπόσχομαι, εδώ μπροστά σε όλους, ότι θα μάθει τα πάντα για την σπουδαία, τη γενναία γιαγιά του. Δεν θα σε ξεχάσει ποτέ, γιατί θα φροντίσουμε εμείς να σε έχει πάντα στην καρδιά του.
Αν υπάρχει μια εικόνα σου, που δεν θα σβήσει ποτέ από το μυαλό όλων μας, είναι η εικόνα σου πάντοτε με το χαμόγελο στα χείλη. Με αυτό το χαμόγελο θέλω να σε θυμάμαι.
Το κενό που αφήνεις πίσω σου είναι τεράστιο, όμως νιώθω βαθιά ευγνώμων για κάθε μέρα που αξιώθηκα να ζήσω πλάι σου για πάνω από μισό αιώνα. ‘Όπως με περίμενες τότε στη Νέα Υόρκη, έτσι νιώθω ότι με περιμένεις και τώρα.
Δεν σου λέω αντίο, αγαπημένη μου Κούλα, γιατί θα ζεις πάντα μέσα στην καρδιά μου, στις σκέψεις μου και στα μάτια των παιδιών και των εγγονιών μας.
Καλό ταξίδι, φως της ζωής μου. Αναπαύσου εν ειρήνη αγάπη μου.
Μετά το πέρας της Εξοδίου Ακολουθίας οι συγγενείς και οι φίλοι μετέβησαν στο ιστορικό κοιμητήριο «Brookside Cemetery» στο Englewood, της Νέας Ιερσέης, παρακολούθησαν την ταφή της και να της απήυθυναν το ύστατο χαίρε.
Από το Ορεινό στο αμερικανικό όνειρο
Η Βασιλική Αθανασάτου γεννήθηκε στο Ορεινό (πρώην Μποζανίκο), το ακριτικό χωριό του Πωγωνίου της Ηπείρου και ήταν η προτελευταία από τα πέντε τέκνα των αειμνήστων Γεωργίου και Ελένης Εξάρχου.
Ο πατέρας της, ακολουθώντας το πεπρωμένο, όπως είθισται να λέμε στην Ήπειρο, ήρθε για μια καλύτερη τύχη στην Αμερική και εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη.
Το 1953 η οικογένειά της μετακόμισε στα Ιωάννινα, ενώ το 1960 ήρθαν στη Νέα Υόρκη.
Ο Γεράσιμος Αθανασάτος την περίοδο εκείνη ήταν υποπλοίαρχος στο εμπορικό ναυτικό.
Σε ένα από τα ταξίδια του στη Νέα Υόρκη γνώρισε στην Αστόρια την Βασιλική Εξάρχου, την οποία ερωτεύτηκε και με την οποία, το 1973, χόρεψαν τον Χορό του Ησαΐα στον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στο Μανχάταν.
Ο Γεράσιμος με την πάροδο του χρόνου απέκτησε την δική του εταιρεία και συγκεκριμένα την βιοτεχνία Πουκαμίσων «Geneva Custom Shirts», με έδρα το Μανχάταν, η οποία αποτελεί προορισμό για τους διάσημους από την Αμερική και όλο τον κόσμο, μεταξύ των οποίων προέδρους των ΗΠΑ, του μακαριστού Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ και πολλών άλλων.
Τα ηνία της εταιρείας πλέον έχουν περάσει στην δεύτερη γενιά της οικογένειας Αθανασάτου και συγκεκριμένα στον Ευγένιο.
Ο Γεράσιμος και η Βασιλική Αθανασάτου έφεραν στον κόσμο δύο αγόρια και συγκεκριμένα τον Ευγένιο και τον Γεώργιο και ο Θεός τους αξίωσε να δουν τα παιδιά τους να ανεβαίνουν τα σκαλιά του Αγίου Γερασίμου για τον Χορό του Ησαΐα, αλλά και για την βάπτιση της εγγονής τους Βικτωρίας.
Ο Γεράσιμος ασχολήθηκε όσο ελάχιστοι με τα κοινά και ο Θεός τον αξίωσε να είναι ο πρόεδρος της 100ετίας του ιστορικού ναού του Αγίου Γερασίμου στο Μανχάταν. Είναι ταυτόχρονα μέλος του Τάγματος των Αρχόντων του Αποστόλου Ανδρέα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και έχει βραβευτεί για την κοινωνική του προσφορά και το φιλανθρωπικό του έργου.









