Το Always Young, που παρουσιάζεται στο Theater for the New City, δεν επιχειρεί να εξωραΐσει την παιδική ηλικία. Αντίθετα, τη φωτίζει στις πιο ωμές της εκδοχές: ως έναν χώρο όπου οι ρόλοι μοιράζονται νωρίς, οι ιεραρχίες επιβάλλονται βίαια και ο φόβος λειτουργεί ως καθημερινός μηχανισμός επιβίωσης. Το έργο φέρει έντονα τη σφραγίδα του Mark Tunstall, ο οποίος υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία και εμφανίζεται επί σκηνής ως Haywire, δίνοντας στο σύνολο έναν νευρώδη, σχεδόν επικίνδυνο παλμό.
Ο θίασος λειτουργεί ως συμπαγές σύνολο. Υπάρχει ενέργεια, ρυθμός, χιούμορ και σαφής αίσθηση ενός κόσμου που βράζει. Ωστόσο, όσο η παράσταση προχωρά, γίνεται φανερό ότι δύο ερμηνείες ξεχωρίζουν καθαρά από τις υπόλοιπες. Ο Tunstall, με κάθε του εμφάνιση, επιβάλλει τον ρυθμό της σκηνής. Και απέναντί του, σχεδόν χωρίς να το επιδιώκει, η Ελεάννα Φινοκαλιώτη μετατοπίζει το συναισθηματικό βάρος ολόκληρου του έργου.
Η Little Short Sally είναι ίσως ο πιο τρυφερός ρόλος της παράστασης, και ταυτόχρονα ο πιο δυνατός. Η κ. Φινοκαλιώτη χτίζει τη Sally από μέσα προς τα έξω: κάθε λέξη της είναι φορτισμένη με τον φόβο του παιδιού που ξέρει πως παρακολουθείται, κρίνεται, απειλείται. Υπάρχει ένα συνεχές τρέμουλο στη φωνή και στο σώμα της, όχι υπερβολικό, αλλά αληθινό. Δεν «παίζει» το θύμα, το ενσαρκώνει.
Κι έπειτα έρχεται η στροφή
Η ίδια φωνή που κουβαλά το άγχος της επιβίωσης, μετατρέπεται σταδιακά σε φωνή διεκδίκησης. Η αλλαγή δεν είναι κραυγαλέα · είναι εσωτερική και γι’ αυτό τόσο ισχυρή. Όταν η Sally βρίσκει τη δύναμη να σταθεί απέναντι στον φόβο της, η στιγμή δεν λειτουργεί ως θεατρική κορύφωση αλλά ως λύτρωση. Δεν πανηγυρίζει αλλά στέκεται.
Η σκηνή αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στο τραγούδι «Things Will Be Different», που ερμηνεύει μαζί με τη Lexi Rosenblum (Tiffany Olsen). Εκεί, η Φινοκαλιώτη πατά γερά στο έδαφος, με το βλέμμα στραμμένο προς τα πάνω. Η Sally δεν είναι πια μόνη. Δεν μιλά απλά για ελπίδα, τη βιώνει. Μέσα σε έναν κόσμο φόβου, επιλέγει να σηκωθεί όρθια.
Ο Tunstall, ως Haywire, λειτουργεί σχεδόν σαν κινητήριος μηχανισμός της παράστασης. Κάθε του είσοδος ηλεκτρίζει τη σκηνή, το βλέμμα του είναι διαπεραστικό, σχεδόν φλεγόμενο και δίνει ρυθμό σε όλο το σύνολο.
Η παρουσία της Ελεάννας Φινοκαλιώτη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη το πλαίσιο.
Πρόκειται για μία από τις ελάχιστες Ελληνίδες καλλιτέχνιδες, γεννημένες και μεγαλωμένες στην Ελλάδα, χωρίς μακρόχρονη εκπαίδευση στο Broadway από παιδική ηλικία και με παρουσία μόλις λίγων ετών στις ΗΠΑ, που δραστηριοποιούνται ενεργά στη σκηνή του μουσικού θεάτρου της Νέας Υόρκης ως ολοκληρωμένο triple threat.
Η μέχρι τώρα πορεία της, από τη Little Short Sally έως τον εντελώς διαφορετικό ρόλο της Blanche στο White Reality δείχνει εύρος, ευελιξία και καλλιτεχνική ωριμότητα.
Δεν πρόκειται για μια «ιδιαίτερη περίπτωση». Πρόκειται για δουλειά υψηλού επιπέδου, σε έναν χώρο που δεν χαρίζεται και δεν συγκινείται εύκολα.
Το Always Young είναι γεμάτο έντονες ερμηνείες και δυνατές εικόνες. Παρ’ όλα αυτά, η Sally της Φινοκαλιώτη ξεχωρίζει ακριβώς επειδή δεν προσπαθεί να επιβληθεί. Με λιγότερα μέσα, λέει περισσότερα. Και μέσα σε έναν κόσμο που καταβροχθίζει τους αδύναμους, εκείνη αλλάζει σιωπηλά τους όρους του παιχνιδιού.
Έτσι χτίζονται οι πραγματικές διαδρομές στη Νέα Υόρκη.
