ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Λογικά μια χειροτονία από διάκονο σε πρεσβύτερο συνήθως αφορά μόνο τον χειροτονημένο, την κοινότητα που θα υπηρετήσει και το ιεράρχη που την ευλογεί. Η χειροτονία του πατρός Γρηγορίου Γατανά, που έλαβε χώρα την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025, στο ναό της Αναστάσεως στο Μπρουκβιλ του Λονγκ Αιλαντ, δεν ήταν ούτε συνηθισμένη, ούτε και τυπική για πολλούς λόγους.
Ο διάκονος, ένας νεαρός γόνος που υπηρέτησε την Κοινότητα για πέντε χρόνια ως λαϊκός, είχε μια ιδιαίτερη σχέση με την εκκλησία από μικρή ηλικία.
Αργότερα νυμφεύθηκε την θυγατέρα του νυν προϊστάμενου της Κοινότητας, π. Παντελεήμονα Παπαδόπουλου και τώρα ανέβαινε ο ίδιος την κλίμακα του κλήρου σε μόλις μια εβδομάδα, παρουσία δύο Αρχιεπισκόπων, ενός Μητροπολίτη, από την Ελλάδα, ενός τοπικού Επισκόπου και αρκετών ιερέων και διακόνων.
Έγινε λοιπόν μια τελετουργία όπως ακριβώς προβλέπεται από το τυπικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Την πρώτη Κυριακή στο ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, στο Πορτ Ουάσινγκτον του Λονγκ Άϊλαντ έλαβε χώρα η εις διακόνου χειροτονία και πάλι με την παρουσία του Αρχιεπισκόπου κ. Ελπιδοφόρου και την παρουσία ενός Μητροπολίτη και πολλών ακόμα κληρικών.
Κανείς, ούτε και ο ίδιος όμως, δεν φανταζόταν ότι τα δάκρυα χαράς και συγκίνησης θα σταματούσαν για λίγο τον χρόνο. Από κοντά και οι γονείς και οι συγγενείς δεν έκρυβαν την συναισθηματική τους φόρτιση.
Την δεύτερη Κυριακή όπως και ο ίδιος θα έλεγε, ήταν μια ξεχωριστή ημέρα. Ήταν η ημέρα μνήμης του Αγίου Νεκταρίου, Επισκόπου Πενταπόλεως.
Κέλευσον…
Στο δωμάτιο όπου έφταναν ζωντανά οι εικόνες από την αναμετάδοση, ο χρήστης του κοντρόλ έδινε εντολές στον χειριστή της κάμερας να εστιάσει και να μείνει στο πρόσωπο του χειροτονηθέντος πρεσβυτέρου. Εκείνος, ο πρεσβύτερος, άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν στο πρόσωπο του και προσπάθησε να καταπιεί. Δεν τα κατάφερε. Η συγκίνηση έπνιξε την φωνή του. Έκανε άλλη μία προσπάθεια. Τώρα, η φωνή του ακούστηκε.
Ήταν μια πολύ ανθρώπινη αντίδραση από έναν νέο άνθρωπο που καταλάβαινε το βάρος της περίστασης αλλά ταυτόχρονα γνώριζε πολύ καλά την σημασία του λόγου που ονομάζεται χειροτονητήριος.
Έτσι κι αφού ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, τον επίσης παρόντα Αρχιεπίσκοπο πρώην Αμερικής κ. Δημήτριο, τους άλλους ιεράρχες και τους κληρικούς, την διακόνισσά του, την σύζυγο του Ελευθερία, ο νέος ιερέας θεώρησε καλό να συμπεριλάβει στην ομιλία και ένα άτομο που δεν ήταν εκεί.
Έναν φίλο του, που έφυγε από την ζωή πριν λίγες μέρες, πρόλαβε ωστόσο να αφήσει το αποτύπωμά του στην ψυχή του μόλις χειροτονηθέντος νεαρού κληρικού.
Ήταν απλή σύμπτωση ότι την ίδια ημέρα, η Εκκλησία θα τελούσε το μνημόσυνο του Ηρακλή Παπαγερμανού.
Και βέβαια η γνωριμία του με τον ιεροψάλτη και πρώην νεωκόρο, πήγαινε πολλά χρόνια πίσω, όταν ο εκλιπών υπηρετούσε ως νεωκόρος στο ναό του Αγίου Νικολάου στο Φλάσινγκ.
Αργότερα, οι δυο τους ξαναβρέθηκαν στο ναό της Αναστάσεως αυτή τη φορά δίπλα – δίπλα στο ψαλτήρι.
Έτσι, ο νέος λευίτης, θεώρησε σωστό να αναφερθεί στα λόγια του φίλου του που λίγο πριν φύγει από την ζωή τον συμβούλευσε να ακολουθήσει ως ιερέας το παράδειγμα του Μεγάλου Βασιλείου και μάλιστα του έκανε δώρο ένα βιβλίο για τον βίο τον Αγίου Βασιλείου.
O Αρχιεπίσκοπος κ. Ελπιδοφόρος στην ομιλία του παρότρυνε το νέο ιερέα “να μείνει ταπεινός και να προσεύχεται και να ακολουθεί τα βήματα του Αγίου Νεκταρίου, την μνήμη του οποίου τιμούμε σήμερα».
Ο αρτιχειροτονηθείς κληρικός πρόκειται να υπηρετήσει στην Κοινότητα της Αγίας Σοφίας στην Ουάσιγκτον.
Ωστόσο το γεγονός της χειροτονίας από μόνο του ήταν ικανό να δημιουργήσει κατάσταση συναγερμού στην Κοινότητα της Αναστάσεως. Δεν υπήρχε άδεια καρέκλα, ούτε καν χώρος για όρθιους και δεν υπήρχε χώρος για πάρκινγκ ελεύθερος.
Οι υπεύθυνοι της Κοινότητας αναγκάστηκαν κάποια στιγμή να βγάλουν καρέκλες στο προαύλιο ενώ τα αυτοκίνητα των πιστών τα διοχέτευαν στους χώρους στάθμευσης του γειτονικού Πανεπιστημίου του Λονγκ Άϊλαντ.
Μετά την χειροτονία παρατέθηκε γεύμα στην Κοινοτική αίθουσα για όλους.
