ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Έχουμε πολλές φορές εξηγήσει στους αναγνώστες εδώ στις «Αναμνήσεις» ότι υπάρχουν πολλά παραδείγματα προβολής και μετάδοσης της κουλτούρας και του πολιτισμού στις νεότερες γενιές, αλλά ταυτόχρονα δεν υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για να προβάλλει κανείς αυτά τα παραδείγματα.
Στην αίθουσα «Chiotes» του Καθεδρικού ναού της Αγιας Τριαδας, είχαμε πολύ πρόσφατα την ευκαιρία να δούμε και να ακούσουμε τη νέα γενιά να συμμετέχει ενεργά στην παραγωγή μιας συναυλίας, που θα άφηνε ικανοποιημένους ακόμα και τους πιο δύσκολους θεατές στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας.
Τα μέλη της Χορωδίας των Νέων και τα μέλη της Χορωδίας του Καθεδρικού έδωσαν και πάλι τον καλύτερο εαυτό τους για να χαρίσουν σε φίλους και συγγενείς στιγμές κεφιού και ψυχαγωγίας.
Όπως κάθε χρόνο ένας από τους μεγάλους και γνωστούς συνθέτες της Ελληνικής μουσικής επιλέγεται από τον μαέστρο Κώστα Τσουράκη και τα τραγούδια του, δίνουν την ευκαιρία σε νέους αλλά και σε καταξιωμένους τενόρους και σοπράνο να τα ερμηνεύσουν, με την συνοδεία υπέροχων σολίστ όπως ο Κώστας Ψαρός.
Φέτος ο μαέστρος καινοτόμησε και έτσι στο αφιέρωμα που έλαβε χώρα στις 10 Μαΐου, επέλεξε δυο συνθέτες με ένα εντυπωσιακό ρεπερτόριο που έδωσε τη ευκαιρία για μπόλικη νοσταλγία και για πραγματικό «τσουνάμι αναμνήσεων».
Τι να πρωτοτραγουδήσει κανείς;
Χρόνια σαν βροχή; Μάνα μου Ελλάς; Να’ τανε το’ 21; Όνειρο δεμένο;
Όλες οι ερμηνείες άξιζαν να επαναληφθούν ώστε να τις ακούσει ένα ευρύτερο κοινό, από αυτά που συχνά πηγαίνουν σε συναυλίες και πληρώνουν αδρά για το εισιτήριο.
Και φυσικά το αντίτιμο της εισόδου, δεν περιλαμβάνει και φαγητό, όπως στην περίπτωση της χορωδίας.
Στην φετινή συναυλία του Καθεδρικού, οι φωνές, είτε ήταν φωνές τενόρων είτε ήταν φωνές σοπράνο με διεθνή καριέρα, όπως η Όλγα Ξανθοπούλου και ο Κώστας Τσουράκης), είτε ακόμα φωνές μικρότερων σε ηλικία σολίστ, ακούγονταν όπως θα θέλαμε. Χωρίς φτιασιδώματα. Αυθεντικά.
Ήταν με άλλα λόγια ένα αφιέρωμα, που αν ήταν παρόντες εδώ οι συνθέτες, θα χειροκροτούσαν τους ερμηνευτές με δύναμη.
Κάτω από «τα ψηλα τα παραθύρια» της αίθουσας Chiotes, οι συγγενείς και οι φίλοι που πήγαν για να ενισχύσουν το έργο της χορωδίας, ένιωσαν έστω και για λίγο, την καρδιά τους να πετάει μακριά στην αγαπημένη τους πατρίδα και να ξυπνάει έντονες μνήμες, από τους σταθμούς που πέρασαν πάνω στο Τρένο της ζωής.
Τώρα πια, μετά από ένα τόσο πλούσιο αφιέρωμα, ρωτήσαμε τον μαέστρο τι σχέδια έχει για το μέλλον;
Έχουμε αρκετά, είπε, ως να μην ήθελε να τα αποκαλύψει πριν τα ολοκληρώσει στα χαρτιά του. Και να μην ξεχάσουμε ότι πριν δυο χρόνια η Χορωδία πραγματοποίησε ταξίδι επίσκεψη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη, με μεγάλη επιτυχία.
Ευχόμαστε όλα να πάνε καλά και στην συνέχεια. Αλλά, το σίγουρο είναι, ότι η αγάπη του για την δουλειά του και η δυνατότητα του να ξεχωρίζει τα ταλέντα και να προωθεί, έχουν κερδίσει ήδη την εκτίμηση των γονιών και στην καρδιά των παιδιών της Χορωδίας έχουν μια ιδιαίτερη θέση.
Ακόμα και ο Προϊστάμενος του Καθεδρικού, ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος σιγοτραγουδούσε στο τέλος, παρέα με την χορωδία.
Ας θυμηθούμε, το αφιέρωμα πέρυσι στον αξέχαστο Μίμη Πλέσσα. Εκείνο το αφιέρωμα είχε μαγνητοσκοπηθεί και όπως μας διαβεβαίωσε ο μαέστρος Κώστας Τσουράκης η αγαπημένη σύζυγος του Πλέσσα, η Λουκίλα Καρρέρ, παρέλαβε το βίντεο από την βραδιά εκείνη και του το έδειξε, πολύ πριν ο συνθέτης αφήσει την τελευταία του πνοή.
Οι συντελεστές του αφιερώματος
Εκτός από τον μαέστρο και την σύζυγο του Άλισον, στο κάδρο των συντελεστών συμμετείχαν η Όλγα Ξανθοπούλου, η Κατερίνα Χατζηπαυλή, η Χαρίτα Σεϊντερερ.
Επίσης οι μουσικοί: Κώστας Ψαρός, μπουζούκι, Αρετή Γιοβάνου, κλειδοκύμβαλο – πιάνο, Άγγελος Παπαδάτος, μπάσο και Στιβ Βαβαγιάκης, κρουστά.
