Μήνυμα συμπαράστασης από τους συντελεστές της παράστασης «Η κυρά της Ρω»

Ο πρόεδρος του ΚΕΠ, Ηρακλής Κρεμμύδας. Φωτογραφία: Αναμνήσεις / Δημήτρης Τσάκας.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. «Μόλις ο κόσμος ξαναγίνει ανθρώπινος και ασφαλής, θα είμαστε εκεί, με αυτήν ακριβώς την καρδιά και την αγάπη μας», αναφέρουν στο μήνυμά τους προς τον πρόεδρο του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού Ηρακλή Κρεμμύδα, τα στελέχη, τα μέλη και κατ’ επέκταση την ομογένεια οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης «Η κυρά της Ρω» Γιάννης Σκαραγκάς, Φωτεινή Μπαξεβάνη και Σταύρος Λίτινας.

Η παράσταση, όπως έγραψαν οι «Αναμνήσεις» είχε προγραμματιστεί για το βράδυ του Σαββάτου, 14 Μαρτίου και ώρα 7.00 μ.μ. και αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Η απόφαση για την αναβολή μιας σολντ άουτ παράστασης κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση ήταν για τους συντελεστές της στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Τόσο το ηλεκτρονικό μήνυμα του κ. Ηρακλή Κρεμμύδα προς τις «Αναμνήσεις», όσο και των πρωταγωνιστών από την γενέτειρα περιγράφει τον πόνο και την θλίψη που βιώνει η Νέα Υόρκη και κατ΄ επέκταση όλες οι χώρες του κόσμου που επλήγησαν από την πανδημία του κορωνοϊού και την αποφασιστικότητα να διοργανώσουν την παράσταση μόλις επιστρέψει η ζωή στην κανονικότητα.

Η Φωτεινή Μπαξεβάνη σε παλαιότερη παράσταση. Φωτογραφία: Ευρωκίνηση.

Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο του μηνύματος των συντελεστών της θεατρικής παράστασης «Η κυρά της Ρω» Γιάννη Σκαραγκά, Φωτεινή Μπαξεβάνη και Σταύρου Λίτινα.

«Θέλαμε εδώ και πολύ καιρό να στείλουμε ένα μήνυμα αγάπης και συμπαράστασης προς την ομογένεια της Νέας Υόρκης. Θα απευθύνεται στην ομογένεια, είχαμε πει. Αμέσως όμως άρχισαν να έρχονται στη σκέψη μας τα πρόσωπα των φίλων και συνεργατών μας από όλα αυτά τα χρόνια, και βεβαίως όσων σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού—όλες οι έντονες στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί τους με διάφορες αφορμές τα τελευταία δώδεκα χρόνια. Ήταν πολλά αυτά τα πρόσωπα και έντονες οι αναμνήσεις μαζί τους.

Για εμάς η ομογένεια της Νέας Υόρκης δεν είναι απλώς μια κοινότητα, αλλά οι δικοί μας μοναδικοί άνθρωποι – όπως ακριβώς είχαμε αισθανθεί με την Φωτεινή το 2008 και 2009, και όπως συνέχισα να αισθάνομαι όσες φορές επέστρεψα για δουλειά τα επόμενα χρόνια.

H πιο επώδυνη συζήτηση κάθε φορά που επικοινωνούμε με τους φίλους μας από τον Μάρτιο μέχρι τώρα, είναι τα ονόματα και οι αριθμοί.

Είναι εντυπωσιακό πόσο εύκολα θυμάται κανείς ακόμα και τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες για ανθρώπους που ήξερε έστω και λίγο, όταν αυτοί φεύγουν από τη ζωή ή παλεύουν σε μια μονάδα εντατικής θεραπείας.

Είναι συγκινητικό το πόσο η απώλεια και η απουσία των ανθρώπων κάνουν πιο αισθητή την ιδέα της οικογένειας: είμαστε όλοι μαζί ενωμένοι και οι ιστορίες μας είναι οι ιστορίες των ανθρώπων με τους οποίους μοιραστήκαμε κάποιο κομμάτι της ζωής μας.

Η πανδημία του κορωνοϊού μάς θύμισε πόσο αναντικατάστατοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Θυμόμαστε τις ζωές και τις ιστορίες όσων χάθηκαν και τιμούμε τη μνήμη τους, γιατί αυτό ακριβώς είναι η ελληνική ομογένεια της Νέας Υόρκης: ένα όνειρο με δύο γλώσσες, δύο πατρίδες, αλλά με μία καρδιά. Και η καρδιά αυτή, από όποια πλευρά του ωκεανού και να χτυπάει, μας ενώνει όλους και μας θυμίζει ότι η πατρίδα είναι οι άνθρωποί μας.

Η παράσταση που θα κάναμε στις 14 Μαρτίου στο Queens Theatre με την «Κυρά της Ρω», αναβλήθηκε λόγω του κορωνοϊού. Ήταν μία δύσκολη αλλά υπεύθυνη απόφαση, και βεβαίως δεν ξεχνάμε την αμέριστη υποστήριξη και τη βοήθεια του Ηρακλή Κρεμμύδα και του ΔΣ του Greek Cultural Center New York, όπως και του Γενικού Προξενείου Νέας Υόρκης και της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού.

Παρά την αναβολή όμως, αυτή η παράσταση απέκτησε τελικά μια άλλη σημασία. Στην αρχή αναρωτιόμασταν τι θα γινόταν αν την είχαμε κάνει—σε μια περίοδο που η μετάδοση του ιού ήταν ανεξέλεγκτη χωρίς το παραμικρό μέτρο. Μετά σκεφτήκαμε ότι ίσως ήταν καλύτερα που δεν την κάναμε.

Τελικά φτάσαμε να πιστεύουμε ότι αυτή η παράσταση είναι το δικό μας χρέος: την χρωστάμε στην ελληνική κοινότητα, στους φίλους μας αλλά ιδιαίτερα στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού.

Πάνω απ’ όλα όμως την χρωστούμε σε αυτή τη μία, κοινή καρδιά που ενώνει πάντα τους Έλληνες στο πρόσωπο της συμφοράς και της απώλειας. Μόλις ο κόσμος ξαναγίνει ανθρώπινος και ασφαλής, θα είμαστε εκεί, με αυτήν ακριβώς την καρδιά και την αγάπη μας.

Γιάννης Σκαραγκάς – Φωτεινή Μπαξεβάνη – Σταύρος Λίτινας

-Advertisement-

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.