Γράφει ο Αχιλλέας Λυγγέρας *, **,
Η Δημοκρατία μας στηρίζεται στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Αυτό είναι δεδομένο και άσχετα που η συντριπτική πλειοψηφία των εκλεγμένων «πολιτικών αρχόντων», που μας διοίκησε ή μας διοικεί, δε φημίζεται να είχε ή να έχει ως προτεραιότητα το «ανιδιοτελές πολιτικό ευ πράττειν».
Γιατί πάρα πολύς κόσμος δεν μπορεί σήμερα να τα βγάλει πέρα; Φταίει ο πληθωρισμός; Φταίει η ακρίβεια;
Φταίει η αισχροκέρδεια; Φταίει η υψηλή άμεση και έμμεση φορολογία; Φταίνε οι χαμηλοί μισθοί συγκριτικά με τους μισθούς άλλων ευρωπαϊκών κρατών; Φταίνε οι χαμηλές συντάξεις; Φταίει η «μεροληπτική» δικαιοσύνη; Φταίει ο εν μέρει διεφθαρμένος μέχρι το κόκαλο κρατικός μηχανισμός εξουσίας; Ή μήπως φταίνε τα μεγαλο-αρπακτικά της πατρίδας μας, με τις με το αζημίωτο πολιτικές τους διασυνδέσεις, που λυμαίνονται τον πλούτο της εις βάρος των πολιτών;
Η απάντηση είναι απλή. Όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα, συν η ξεδιάντροπη νοοτροπία πάρα πολλών Συνελλήνων, που πορεύονται στη ζωή τους με γνώμονα το δίκαιο του ασύστολου συμφέροντος, αντί του συμφέροντος του δικαίου, και που θυσιάζουν ακόμη και το τελευταίο ίχνος της ελλιπέστατης συνείδησης και αξιοπρέπειάς τους στον βωμό του παράνομου κέρδους, με αποτέλεσμα να βλάπτουν ανεπανόρθωτα το κοινό καλό της κοινωνίας μας.
Παρόλο που δε μου αρέσει να κρεμάω την ωμή αλήθεια στα δημόσια μανταλάκια, δυστυχώς φτάσαμε να ζούμε μέσα σε μια κοινωνία ώρα μηδέν εις το πηλίκον, γιατί απλά ανεχόμαστε διαχρονικά ένα «μπάχαλο» κρατικό μηχανισμό εξουσίας, που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και ανάγκες των πολιτών.
Δε γνωρίζω ακριβώς την ενδεδειγμένη λύση, αλλά αν δεν ξεκινήσουμε από το να γίνει η αδιάλειπτη εφαρμογή των νόμων, ως κύρια προτεραιότητα του κρατικού μηχανισμού εξουσίας, η πατρίδα μας δεν πάει πουθενά. Και ειδικά των νόμων που θεσπίστηκαν για την πάταξη των εγκλημάτων πάσης φύσεως, μη εξαιρουμένων αυτών της διαφθοράς, του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, των μονοπωλίων, της φοροδιαφυγής, της παραοικονομίας κ.ο.κ.
Κλείνοντας και για να είμαι δίκαιος σημειώνω πως τα τελευταία χρόνια έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται σημαντικά πολιτικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση εκσυγχρονισμού του κρατικού μηχανισμού εξουσίας και της οικονομίας, μέσω στοχευμένων μεταρρυθμίσεων, αλλά χρειάζεται να μπει το μαχαίρι στο κόκαλο ακόμα περισσότερο. Να φτάσει στο μεδούλι. Χθες κιόλας. Χωρίς εξαιρέσεις. Δε γίνεται διαφορετικά, αν θέλουμε την πατρίδα μας να εξελιχθεί, με ταχείς ρυθμούς, σε ένα σύγχρονο, παραγωγικό, οργανωμένο, ισχυρό και αδιάφθορο ευρωπαϊκό κράτος, με ό,τι καλό αυτό συνεπάγεται για το βιοτικό επίπεδο των πολιτών.
- *, Ο Αχιλλέας Λυγγέρας είναι commercial Real Estate and business developer
- **, Το άρθρο γνώμης δημοσιεύτηκε αρχικά στην ιστοσελίδα https://www.eleftheria.gr/ και αναδημοσιεύεται με την συγκατάθεση του αρθρογράφου.
